کد مطلب : 100028
سيد محمد نوربخش از عرفاي بنام ايران يكي ديگر از متمهدياني است كه گمان برد مهدی است و در پی تحقق خیال باطل خود خون های بسياري ريخت.
سيد علاء الدين محمد بن عبدالله موسوي خراساني (پير كيا) معروف به سيد محمد نوربخش از عرفاي نامي ايران يكي ديگر از متمهدياني است كه در سال 826 هجري قمري ادعاي مهدويت كرده است.(1)
پدر سيد محمد، عبدالله از مردم شيعي لحسا (احسا) بحرين بود كه به منظور سياحت و زيارت بارگاه ملكوتي حضرت ثامن الائمه به طوس سفر كرد و پس از مدتي در قائن سكني گزيد و ازدواج كرد.(2)
سيد محمد در سال 795هجري در روستاي ساويجان شهر قائن از مادري غير عرب به دنيا آمد وي چنان تيز هوش بود كه در هفت سالگي حافظ قرآن شد . از آن پس به طور جدي در پي كسب علم و دانش بود . علي رغم مرگ زود هنگام پدر ش در سال 802 هجري تاثير فراوان انديشه عرفاني پدر – كه مدعي بود هميشه در خاندان آنها شخصي از اهل حال و مجذوب سالك وجود داشته – را مي توان ديد.(3)
سيد محمد پس از كسب تحصيلات مقدماتي به حوزه درس ابن فهد حلي(4) راه يافت و در طريقت مريد خواجه اسحاق ختلاني شد.(5) در محضر مراد خود "ختلاني" به سرعت مراحل سير و سلوك را پيمود به نحوي كه تعجب مراد را برانگيخت از اين رو به وي لقب نوربخش اعطا كرد. اين امر در پي خوابي بود كه سيد محمد ديده بود.
ابن كربلائي مولف كتاب "روضات الجنات و جنات الجنان" در اين باره مي نويسد : مير سيد محمد [ نوربخش] واقعه اي مي بيند كه آن واقعه ظاهرش دلالت بر آن مي كرده كه وي مهدي است به خدمت مير سيد عيدالله [ برزش آبادي ] نقل مي كند ...[وي] نفي اين معني مي فرمايند. اين رفتار برزش آبادي، حمل به غرض مي شود و موضوع را با خواجه اسحاق در ميان مي گذارد خواجه اذعان مي كنند كه وي مهدي است.(6)
در پي اين موضوع رياست سلسله كبرويه را كه قبل از اين به سيد عبدالله برزش آبادي(7) سپرده بود به سيد محمد نوربخش واگذار كرد. گويا سيد عبدالله كه سه سال ديرتر از نوربخش به خانقاه ختلان پيوسته بود و با اندك زماني(سه سال) توانسته بود توجه استاد را به خود معطوف دارد حس رقابت نوربخش را برانگيخت ازاينرو پس از به دست آوردن سرپرستي مريدان توسط سيد عبدالله، نوربخش هم ادعاي مهدويت خود را مطرح كرد.
پی نوشت:
1 - فرهنگ فرق اسلامي. ص318. دايره المعارف فارسي . ج 2. بخش2. ص2572
2 - تاريخ عرفان و عارفان ايراني. ص626
3- مشعشعيان. ص76
4- احمد بن محمد بن فهد حلي اسدي فقيه ومحدث بزرگ قرن 9-8 هجري و از مردم حله مقيم كربلا بود . وي داراي مشرب عرفاني و از شاگردان بنام شهيد اول بود كه بزرگاني چون: ابن راشد قطيفي، ابن عشره و شيخ عبدالسميع بن فياض اسدي حلي از مكتب او دانش آموخته اند. براي اطلاع بيشتر رجوع شود به مفاخر اسلام. علي دواني ، ج 2، انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامي. 1378. ص376-369
5 - لغت نامه دهخدا. مدخل نوربخش
6 - روضات الجنات و جنات الجنان. حافظ حسين كربلائي تبريزي(ابن كربلائي) تصحيح: جعفر سلطان القرايي، تهران بنگاه ترجمه و نشر كتاب . 1349. ج2. ص233
7- امير سيد شهاب الدين عبدالله بن عبدالحي علي حسيني اسحاقي از عارفان مشهور قرن 9 است. وي در ابتدا مريد شاه قاسم انوار بود، اما سرانجام به خدمت ابو اسحاق ختلاني راه يافت و پس از دستيابي به به مقامات عرفاني با دختر ابواسحاق ازدواج كرد.
منبع : خبرگزاری شبستان
© کپی رایت توسط : پايگاه اطلاع رساني موسسه فرهنگي آرماگدون (کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط و متعلق به این سایت است.)
برداشت مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان پذیر است .
