آرماگدون - پربيننده ترين عناوين اسلام ستیزی :: rss_full_edition http://armageddon.ir/vsnd2fl06tmcy.a2y.html Tue, 14 Aug 2018 20:04:46 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://armageddon.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط پايگاه خبری،اطلاع رسانی آرماگدون http://armageddon.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام مؤسسه فرهنگی آرماگدون آزاد است. Tue, 14 Aug 2018 20:04:46 GMT اسلام ستیزی 60 گزارش تصویری کشتار مسلمانان میانمار به دست بودائیان +18 http://armageddon.ir/vglebw8vijh8w.rzjj.9b2.html ]]> اسلام ستیزی Fri, 20 Jul 2012 05:38:00 GMT http://armageddon.ir/vglebw8vijh8w.rzjj.9b2.html موج جدید اسلام هراسی در آمریکا http://armageddon.ir/vdca.0nik49nm65k14.html ماه ژوئن ۲۰۱۸ ماه بسیار ناخوشایندی برای جایگاه مسلمانان در آمریکا بود. اول آنکه از نتایج مطالعه جدیدی با خبر شدیم که نشان می داد بسیاری از آمریکاییان، مسلمانان ساکن در آمریکا را به چشم کسانی می بینند که «به اندازه کافی آمریکایی» نیستند و تقریبا ۲۰ درصد آنها خواهان سلب حق شهروندی مسلمانان برای رای دادن می شوند. سپس نوبت به دیوان عالی رسید که تصمیم ترامپ مبنی بر ممنوعیت ورود مهاجران، آوارگان و دارندگان ویزا از پنج کشور عمدتا مسلمان را طی حکمی پنج به چهار مورد تایید قرار داد.این دو تکه از اطلاعات به شکل بسیار حساسی مکمل یکدیگرند، چرا که از این نگرش شایع پرده برمی دارند که مسلمانان، شهروند آمریکا باشند یا نه، برای جامعه آمریکا یک تهدید به شمار می روند. نکته شایان ذکر اینکه مطالعه انجام شده از برداشت های آمریکا از آمریکاییان مسلمان که توسط دالیا موگهد و جان سایدز برای گروه «مطالعات رای دهندگان» انجام شده، نشانگر این است که حتی ۱۲ درصد از دمکرات ها نیز به سلب حق رای دادن شهروندان مسلمان فکر می کنند. مطالعه آنها نشان داده که ۳۲ درصد از دمکرات ها طرفدار این هستند که به منظور حصول اطمینان از ایمنی پروازها، مسلمانان در فرودگاه ها با اسکرین شدن مورد بازرسی قرار گیرند. این رقم را با باید با ۷۵ درصد جمهوریخواهان مقایسه کرد.جان رابرتز رئیس دیوان عالی نوشت که دیدگاه اکثریت اعضا این بود که باید بر تصمیم ممنوعت سفر ترامپ صحه گذاشت. او تاکید کرد که با وجود شواهد فراوان موجود مبنی بر خصومت پرزیدنت دونالد ترامپ نسبت به جامعه مسلمانان، این ممنوعیت یک مسئله امنیتی محسوب می شد و نه نمونه ای از تبعیض. «به دلیل وجود شواهد گسترده مبنی بر اینکه تعلیق ورود مسلمانان کاملا جدا از هر گونه خصومت مذهبی، از نظر نگرانی های امنیت ملی زمینه مشروعی دارد، ما باید این توجیه مستقل را بپذیریم.»همانطور که قاضی سونیا سوتومایرز با مخالفت خود و با اشاره به تصمیم دادگاه در سال ۱۹۴۴ مبنی بر تایید تحت تعقیب قرار دادن آمریکاییان ژاپنی روشن کرده، عمل کردن بر اساس ادعای ضرورت های امنیت ملی به منظور اعمال سیاست های تبعیض آمیز در این کشور اصلا چیز جدیدی نیست. به گفته او تصمیم دادگاه «قید و بند را از پای سیاستی برمی دارد که در ابتدا علنا و با صراحت تحت عنوان «توقف کامل و همه جانبه ورود مسلمانان به ایالات متحده» تبلیغ شده، سیاستی که اکنون در پشت نقاب دغدغه های امنیت ملی چهره پنهان کرده است.»حکم دیوان عالی و مطالعه مورد اشاره از وجود یک جریان اصلی اسلام هراسی در آمریکا پرده برمی دارد. این نگرش ها، سیاست ها و اقدامات چه آوارگان سوری را گرفته باشد و چه شهروندان آمریکایی، بر این واقعیت تاکید دارند که آمریکا با مشکلی واقعی درارتباط با مسلمانان مواجه است؛ مشکلی که مسلمانان را به عنوان انسان هایی سزاور منزلت، حقوق انسانی و احترام نمی بیند.ظاهرا ضرورتی به گفتن این مطلب نیست، ولی من در اینجا بر این نکته تاکید دارم که واقعیت های موجود، هراس ها از تهدیدات ناشی از مسلمانان را تایید نمی کنند. اصلا و ابدا.مردان سفیدپوست تهدید بزرگ تری را متوجه شهروندان آمریکایی می کنند، اما هیچ کس از سلب حق رای آنها سخنی به میان نمی آورد. و همانطور که مارگریت سولیوان در واشنگتن پست گزارش داده، سال ۲۰۱۷ مرگبارترین سال از نظر تلفات غیرنظامیان در عراق و سوریه بوده و تا ۶ هزار نفر در اثر حملات انجام شده از سوی ائتلاف به رهبری آمریکا جان خود را از دست داده اند که افزایشی بیش از ۲۰۰ درصدی به نسبت سال پیش از آن محسوب می شود. اگر کشورهایی چون یمن، افغانستان، سومالی و دیگران را نیز به آن اضافه کنیم، این رقم می تواند بسیار بیشتر از این شود.اگرچه تعصب نسبت به طیف وسیعی از گروه ها در دوران ترامپ به امری عادی تبدیل شده، هدف قرار دادن مسلمانان به عنوان تهدیدات امنیتی واجد ویژگی های خاصی است که باید به آنها پرداخته شود.همانطور که مصطفی بایومی نویسنده «چگونه احساس می شود که این یک مشکل است» برایم توضیح داد، روشن است که نقطه عطف کلیدی در این ماجرا حملات یازدهم سپتامبر بوده است. به گفته او از آن زمان به بعد «حرکتی بی امان برای مشروعیت زدایی از شهروندی آمریکاییان مسلمان در جریان بوده است.» بعلاوه او اشاره کرد که بسیاری از آمریکاییان غیر مسلمان تمایل دارند که به یک شهروند مسلمان ابتدا به عنوان یک مسلمان فکر کنند نه یک شهروند همچون خودشان. این واقعیت که «حمایت آمریکا از سیاست هایی که مسلمانان را هدف قرار می دهد اساسی و همیشگی بوده» تقویت کننده چنین نگرشی بوده است.اما نکته ای در این میان وجود دارد. ترس از مسلمانان صرفا واکنشی غریزی به حوادث یازدهم سپتامبر نبوده است. فضای فعلی سوء ظن، ترس و نابردباری نسبت به جامعه مسلمانان، با هدفی مشخصی و هماهنگ شده به وجود آمده است. تیمی از پژوهشگرانی که ریشه های اسلام هراسی در ایالات متحده را پس از یازدهم سپتامبر مورد مطالعه قرار داده اند و یافته های خود را در قالب «شرکت سهامی ترس» منتشر کرده اند، هفت گروه خیریه را شناسایی کرده اند که بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ مبلغ ۴۲ میلیون دلار را به اندیشکده های اسلام هراس پرداخت کرده اند.تحقیق آنها توانست وجود یک خط ارتباطی مستقیم بین اندیشکده های اسلام هراس چون بنیاد ریچارد مالون اسکافی و صاحب نفوذان رسانه ای و سیاستمداران را بیش از پیش آشکار کند. آنهابه نمونه ای از سال ۲۰۱۰ اشاره کرده اند که در جریان آن نوت گینگریچ رئیس مجلس نمایندگان به مخاطبان محافظه کار خود در موسسه آمریکایی اینترپرایز هشدار داده که اعمال شریعت اسلامی «تهدیدی مرگبار را متوجه بقای آزادی در ایالات متحده و دردنیایی که ما می شناسیم می کند.» گینگریچ درادامه ادعا کرد که «شریعت در شکل طبیعی خود واجد اصول و مجازات هایی به کلی مشمئز کننده برای جهان غرب است.»نکته دیگری که آنها نشان دادند این بود که اظهارات گینگریج تقلیدی بود از زبان تحلیلگر محافظه کار اندرو مک کارتی که یکی از نویسندگان گزارشی به نام «شریعت؛ تهدید تمامیت گرایی مهم روزگار ما» بود.امروز در عصر ترامپ، تولید نظام مند گزارش های اسلام هراسانه ای که توسط تیم پژوهشگران «شرکت سهامی ترس» کشف شده، پنج برابر شده است. هانا علام و طلال انصاری گزارشگران بازفید دریافته اند که ازسال ۲۰۱۵ مقامات جمهوریخواه در ۴۹ ایالت در قالب کلمات و پیشنهاد قوانین علنا مسلمانان را مورد حمله قرار داده اند.در این میان ترامپ تنها اراجیف اسلام هراسانه خاص خود را بر زبان نمی آورد، او خود را در محاصره اسلام هراسان نیز درآورده است. جان بولتون مشاور امنیت ملی او قبلا رئیس موسسه گیت استون بوده، موسسه ای غیرانتفاعی که از طریق داستان هایی که بطلان آنها آشکار شده درباره «دار و دسته های تجاوز جمعی مسلمانان» و «تلاش ها برای ایجاد یک مستعمره اسلامی» در بریتانیا، در مورد تهدید اسلام جار و جنجال بر پا می کرد.نکته حساس در این تغییر وضعیت صرفا این نحوه پذیرش اسلام هراسی در درون حزب جمهوریخواه و اینکه دمکرات ها در قبال آن بسیار بیشتر مدارا می کنند نیست، بلکه عملکرد مقامات انتخابی است که هم اکنون مرتبا و علنا یک گروه را مورد بدگویی وتوهین قرار می دهند. رابرت مک کرو مدیر امور دولتی برای شورای روابط آمریکایی- اسلامی بزرگ ترین گروه مدافع مسلمانان در کشور می گوید: «سیاه نمایی چهره مسلمانان در درون حزب جمهوریخواه به محوری پذیرفته شده تبدیل شده است. سیاست سازان ایده ها را می گیرند و آنها را به عمل تبدیل می کنند. اگر انزجار اسلام هراسانه به قانون تبدیل شود، می تواند اجتماعاتی نظیر مسلمانان آمریکایی را به مخاطره اندازد.»یکی از نگران کننده ترین مشخصه های اسلام هراسی در ایالات متحده این واقعیت است که همانطور که بایومی توضیح می دهد، اکثر آمریکاییان اصلا یک مسلمان را نمی شناسند. او می گوید: «تعداد شهروندان آمریکایی که گزارش می کنند حتی یک مسلمان را می شناسند بسیار اندک است. این به رسانه ها اجازه می دهد تا نقشی بزرگ را در شکل دهی به برداشت عامه از مسلمانان بازی کنند.»نداشتن تحربه عملی با هیچ یک از مسلمانان، صرفا به شکل گیری باورهایی منفی نسبت به کل یک طبقه از مردم کمک می کند. وقتی از سایدز پرسیدم که چرا او و همکارش تصمیم گرفتند نگرش ها نسبت به سلب حق رای دادن آمریکاییان مسلمان را بیازمایند، جواب داد ایده این بود که میزان توانایی افراد مورد مطالعه برای دیدن مسلمانان به عنوان شهروندان واقعی را اندازه گیری کنیم. این واقعیت که از هر پنج آمریکایی تقریبا یک نفر نمی تواند این کار را انجام دهد، می تواند عاملی جدی برای به صدا درآوردن زنگ خطر باشد.ناتوانی بخش مهمی از جمعیت آمریکا از حتی به رسیمت شناختن حقوق قانونی شهروندان مسلمان، مستقیما از این واقعیت ناشی می شود که مسلمانان به طور مداوم به عنوان یک تهدید امنیتی به تصویر کشیده شده اند؛ مشخصه ای که آنها را از هویت انسانی شان تهی می کند و اجرای سیاست های تبعیض آمیز، اعمال تحجر و تعصب و توجیه نابردباری را بسیار ساده تر می سازد.همانطور که نور کتیلی و امیل برونیو در مطالعه ای از برداشت آمریکاییان از مکزیکی ها و مسلمانان دریافته اند، «آمریکاییان آشکارا هم مسلمانان و هم مهاجران مکزیکی را از هویت انسانی شان تهی می کنند.» آنها این نکته را نیز دریافتند که «میزان عاری از هویت انسانی کردن این گروه ها، به شکل خاصی با حمایت از سیاست های انحصارگرانه پیشنهادی از سوی دونالد ترامپ و برخی از همتایان جمهوریخواهش همراه است.» آنها همچنین توانستند نشان دهند که این نگرش ها مستقیما به خصومت بیشتر و نگرش های خشونت آمیز نسبت به اجتماعات عاری از هویت انسانی شده منجر می شود.این مجموعه نگرانی ها توضیح می دهد که مثلا چرا ما با شاهد افزایش جرایم نفرت پراکنانه نسبت به مسلمانانی که در آمریکا زندگی می کنند هستیم. در مطالعه ای که توسط موسسه پیو در سال ۲۰۱۷ انجام شد، روشن شد که جرایم نفرت پراکنانه نسبت به مسلمانان در آمریکا از سطوح پس از یازدهم سپتامبر پیشی گرفته است.تنها توضیحی که برای این افزایش وجود دارد، تلاش نظام مند برای بیشتر بیگانه کردن و محروم کردن آمریکاییان مسلمان است، در حالی که از کل مسلمانان در سراسر جهان نیز چهره ای سیاه ارائه می شود.و اینجا همان جایی است که تهدیدات واقعی در آن نهفته است. آمیزه برداشت ها و سیاست های اسلام هراسانه ای که ظرف سال های گذشته ایالات متحده را در بر گرفته، فضایی خصمانه و تهدید آمیز را برای مسلمانان به وجود آورده است. در یکی از مطالعات انجام شده از طرف موسسه پیو که در اوایل سال ۲۰۱۷ انجام شد، ۷۵ درصد مسلمانان بزرگسال آمریکایی گفته بودند که تبعیض بسیار زیادی نسبت به مسلمانان وجود دارد. بعلاوه نیمی از مسلمانان بزرگسال آمریکایی گفته بودند که در سال های اخیر مسلمان بودن در ایالات متحده دشوارتر شده است.قانونی شدن ممنوعیت سفر ترامپ کل این وضعیت را وخیم تر می سازد و همانطور که بایومی اشاره می کند خانواده ها را نیز از هم جدا می کند، بذرهراس را می پراکند و یک جو عدم امنیت و نگرانی را به وجود می آورد که در مجموع باعث می شود به آمریکاییان مسلمان بیشتر احساس بیگانگی و به حاشیه رانده شدن دست دهد.تحقیق انجام شده توسط کتیلی و برونیو حتی جنبه ناراحت کننده تری از عاری از هویت انسانی کردن یک اجتماع اقلیت را فاش می کند. آنها نشان می دهند که عاری از هویت انسانی کردن گروه ها، به ترویج حمایت از سیاست های خصمانه ای که این گروه ها را هدف می گیرد کمک می کنند. این بدان معناست که برداشت ها و سیاست های خصمانه و خشونت آمیز، کشمکش های گروهی و پتانسیل خشونت ورزی را تشدید می کند.نویسنده: سوفیا ای. مک کلن (Sophia A. McClennen) استاد امور بین المللی و ادبیات تطبیقی در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیامنبع: yon.ir/lYrsL ]]> اسلام ستیزی Fri, 13 Jul 2018 10:13:24 GMT http://armageddon.ir/vdca.0nik49nm65k14.html گزارش تصویری کشتار مسلمانان در آفریقای مرکزی(2) +18 http://armageddon.ir/vglh.qnit23nxmuzdt22fy..html به گزارش «آرماگدون» ، سازمانهای غیردولتی بشردوستانه از ادامه جنایات و ناامنی در بانگی پایتخت آفریقای مرکزی ابراز نگرانی کردند.عفو بین الملل در گزارش خود از فعالیت‌های گروه موسوم به آنتی بالاکا (گروههای شبه‌نظامی مسیحی) از اصطلاح «پاکسازی قومی» مسلمانان استفاده کرده است. این سازمان مردم نهاد خواستار استقرار سریع نیروها برای پیشگیری از کشتار بیشتر شد.در بانگی هر روز اجسادی از سطح خیابان‌ها جمع آوری می‌شود. این افراد که اغلب مسلمان هستند، به دست گروه‌های شبه نظامی مسیحی به قتل می‌رسند.روز گذشته در مجموع ۱۰ نفر به دست گروههای آنتی بالاکا کشته شدند. هیچ نیرویی در برابر جنایات این گروهها حضور نیافت و فقط سازمان‌های مردم نهاد با ناتوانی نظاره‌گر این فعالیت‌های غیرانسانی هستند.«پیر بوکرت» عضو دیده‌بان حقوق بشر احتمال داد چند هفته دیگر، هیچ شهروند مسلمانی در بانگی و در شرق آفریقای مرکزی نباشد.عفو بین الملل می‌گوید سربازان نیروهای بین‌المللی قادر به جلوگیری از پاکسازی قومی مسلمانان نیستند. بازرسان عفو بین‌الملل از واکنش کمرنگ جامعه بین الملل انتقاد کردند.«بان کی ‌مون» دبیر کل سازمان ملل متحد٬ در واکنش به این درگیری‏های خونین، هشداری شدید و فوری داد و گفت: خشونت‌ها و خون‌ریزی‌های فرقه‌‌ای در جمهوری آفریقای مرکزی، ‌‌نگران ‌کننده ‌افزایش یافته است. او از هر دو طرف درگیر در این نبرد خونین، خواستار توقف خشونت‌ها و محافظت از غیرنظامیان شد.درحالی که فرانسه به تازگی نزدیک به هزار نیروی نظامی را به منظور تأمین امنیت‌ در این کشور مستقر کرده است ٤ میلیون مسلمان در آفریقای مرکزی ناگزیر به پناهنده شدن به مساجد بانگی گردیدند. پناه جویان ادعا می‌کنند که سربازان فرانسوی مستقر در منطقه، کشت‌وکشتارهای شبه نظامیان مسیحی آنتی بالاکا را نادیده می‌گیرند.درگیری‌های مرگبار آفریقای مرکزی فقط در دسامبر گذشته بیش از هزار کشته و نزدیک به یک میلیون آواره و بی‌خانمان برجا گذاشته است ]]> اسلام ستیزی Sat, 22 Feb 2014 10:00:39 GMT http://armageddon.ir/vglh.qnit23nxmuzdt22fy..html واکنش ها به سخنان اهانت آمیز جرارد باتن علیه پیامبر اسلام (ص) http://armageddon.ir/vdcb.zb0urhbs5iupr.html به گزارش «آرماگدون» ، در پی توهین جرارد باتن، رهبر حزب استقلال انگليس به پیامبر اسلام (ع)، مسلمانان و گروه های ضد اسلام هراسی، این سخنان را بسیار نگران کننده و اهانت آمیز نامیدند و آن را محکوم کردند . روزنامه ایندیپندنت نوشت: رهبر حزب استقلال انگليس، در تجمع اعضا و هواداران گروه راست افراطی لیگ دفاعی انگلیس در روز شنبه گفت، پیامبر اسلام، سوء استفاده کننده جنسی از کودکان بود. این تجمع به منظور درخواست آزادی تامی رابینسون، بنیانگذار لیگ دفاعی انگلیس و حمایت از سفر دونالد ترامپ به انگلیس در لندن برگزار شد.به نوشته این روزنامه جرارد باتن که عضو مجلس اروپایی است، در تجمع هواداران تامی رابینسون همچنین گفت: پیامبر اسلام، بردگان جنسی داشت و اعضای باندهای تجاوز، از پیروان محمدند.گروه «امید و نه نفرت»، این سخنان را تکان دهنده و فریب دهنده نامیده است. مایکل کریون، از گروه تل ماما که اقدامات اسلام هراسانه را پیگیری می کند گفت، این سخنان، در جمعی که اغلب افراد آن، مردان سفیدپوست انگلیسی بودند، «آتش افروز» است. وی افزود: حملات ضد اسلامی در انگلیس، به بیش ترین میزان رسیده است و این قبیل سخنان، بر شدت این حملات می افزاید.جرارد باتن در انتخابات ماه آوریل امسال، به عنوان رهبر «حزب استقلال بریتانیا» حزبی که به نژادپرستی و نفرت پراکنی مشهور است برگزیده شد. این گروه در سفر ترامپ به انگلیس به شدت از او و سیاستهایش به ویژه ضد مسلمانان و مهاجران حمایت کردند و علیه دهها هزار نفری که در اعتراض به سیاستهای ترامپ به خیابانهای مرکزی لندن آمده بودند فحاشی کردند و شعار دادند. ]]> اسلام ستیزی Mon, 16 Jul 2018 12:15:12 GMT http://armageddon.ir/vdcb.zb0urhbs5iupr.html اظهارات سخیف رهبر حزب راست افراطی هلند علیه اسلام + فیلم http://armageddon.ir/vdcb.0b0urhbsfiupr.html به گزارش «آرماگدون» ، گرت ویلدرز رهبر حزب راست افراطی هلند و از سیاستمداران اسلام ستیز و پوپولیست هلندی است که پس از پیروزی رجب طیب اردوغان در انتخابات ریاست جمهوری ترکیه با انتشار پیامی ویدئویی ضمن تاکید بر اینکه اتحادیه اروپا هرگز عضویت ترکیه در این اتحادیه را نخواهد پذیرفت، به ارزش‌های اسلامی توهین کرد.فیصل قاسم روزنامه نگار و از مجریان مشهور شبکه الجزیره، با انتشار این ویدئو در صفحه شخصی خود از میزان اسلام ستیزی و نفرت گرت ویلدرز از اتباع ترکیه پرده برداشت.وی خطاب به ملت ترکیه می‌گوید عضویت در اتحادیه اروپا را فراموش کنید شما هرگز اروپایی نخواهید شد. تمام ارزش‌هایی نظیر آزادی، دموکراسی و حقوق بشر که اروپا از آنها دفاع می‌کند با اسلام هیچ سنخیتی ندارد!گفتنی است؛ گرت ویلدرز در سال ۲۰۱۴ به جرم اهانت به اقلیت مسلمانان مراکشی در هلند دادگاهی شد و در نهایت به ۵ هزار یورو جریمه نقدی محکوم شد. www.yjc.ir/files/fa/news/1397/4/10/8250586_778.mp4 ]]> اسلام ستیزی Sun, 01 Jul 2018 12:16:29 GMT http://armageddon.ir/vdcb.0b0urhbsfiupr.html حمایت «فیس بوک» از نژادپرستان ضد مسلمان http://armageddon.ir/vdcd.5092yt0koa26y.html به گزارش «آرماگدون» ، به نقل از المصراوی، روزنامه انگلیسی «ایندیپندنت» با انتشار گزارشی اعلام کرد: پایگاه ارتباط اجتماعی «فیس بوک» از «تامی رابینسون» فعال راست گرای انگلیسی و رهبر پیشین گروه تندروی ضداسلامی حمایت ویژه ای می کند و برای آنها توهین نژادپرستانه به مهاجران مجاز است. رابیسنون در ۱۰ سال اخیر تظاهرات هایی را ضد مهاجران مسلمان در انگلیس به راه انداختند. محتوای فیلم های ویدیویی منتشر شده در این پایگاه اجتماعی، خشونت طلبانه و نژاد پرستانه است.ایندیپندنت اشاره دارد که برخی از موضوع ها محتوای خشن و یا افراط گرایانه دارد و راستگرایان افراطی در انگلیس و نژادپرستان از محتواهای مطالبی که در این پایگاه اجتماعی منتشر می شود، حمایت ویژه می کنند و این پست به سختی حذف می شود.به گزارش این روزنامه انگلیسی، برخی مطالب حاوی اهانت به ادیان یا نژادپرستی ضد فرد دیگر است و به سرعت حذف می شود، اما انواع اقدامات شدید نژاد پرستانه ضد مهاجران اعمال می شود و در این پایگاه قرار می گیرد.در این گزارش آمده است: مطالبی که با زبان نژاد پرستانه مسلمانان را هدف قرار داده و در این پایگاه قرار داده شده است، به سرعت حذف می شود، اما اگر به طور خاص مسلمانان مهاجر هدف قرار گیرند، این پایگاه این مطالب را به بهانه مسئله سیاسی نگه می دارد. ]]> اسلام ستیزی Wed, 18 Jul 2018 07:28:05 GMT http://armageddon.ir/vdcd.5092yt0koa26y.html توییت نویسنده ملحد درباره «اذان» خشم کاربران اینترنت را برانگیخت http://armageddon.ir/vdcc.mqea2bqp1la82.html به گزارش «آرماگدون» ، نوشته های یک نویسنده ملحد انگلیسی، علیه «اذان» در شبکه اجتماعی توییتر، خشم کاربران اینترنتی را برانگیخت، به طوری که حتی طرفداران وی نیز او را متهم به «نژادپرستی» و «تعصب» کرده اند.ریچارد داکینز نویسنده ملحد و استاد دانشگاه آکسفورد می باشد که تاکنون کتب متعددی در باره مذهب منتشر کرده و در نوشته هایش همیشه ادیان مختلف را به تمسخر گرفته است. اما این بار این زیست شناس تکاملی انگلیسی زبان به خاطر مطالبی که روز دوشنبه در توییتر با تصویری در خارج از کلیسای وینچستر در همپشایر، انگلستان منتشر کرده لقب «نژادپرست» را به خود اختصاص داده است.وی در یک توییت صدای زنگ کلیسا را با «اذان» مساجد مقایسه کرده و گفته که «اذان» و «الله اکبر» مسلمانان «لحنی تهاجمی» دارد و زنگ کلیسا را نسبت به اذان برتر و دلنشین دانسته است. گفته های داکینز بلافاصله خشم و خشم کاربران شبکه های اجتماعییک نفر در این باره نوشته است: صدای زنگ کلیسای وینچستر فوق العاده است. همین طور صدای اذان گفته شده توسط یک موذن. تنها صدای تهاجمی و ناخوشایند در اینجا صدای این توییت متعصبانه ای است که کلمات آن را در سرم می خوانم.یکی از طرفداران وی نیز نوشته است: من بی نهایت به خاطر این توییت از شما ناامید شدم و این درحالی است که من این سخن را به عنوان یک تحسین کننده بزرگ تفکر و نوشته های شما می گویم. شرم باد.کاربر دیگری نوشته است: متاسفم ریچارد. این بوی تعصب و عدم مدارا می دهد! از تو بیشتر انتظار می رفت! ]]> اسلام ستیزی Wed, 18 Jul 2018 05:23:20 GMT http://armageddon.ir/vdcc.mqea2bqp1la82.html خشم مسلمانان از نصب دوربین در مسجد «یافا» http://armageddon.ir/vdcd.9092yt0kka26y.html به گزارش «آرماگدون» ، به نقل از پایگاه خبری عرب ۴۸؛ هیئت منتخب اسلامی در شهر ساحلی یافا با ارسال نامه‌ای به اداره ادیان غیر یهودی رژیم اسرائیل، نقض فاحش آزادی ادیان در مساجد یافا توسط این وزارتخانه از طریق نصب دوربین‎های نظارتی در مسجد «محمودیه» را محکوم کرد.در این نامه که پس از اقدام بخش ادیان به نصب هشت دوربین در قسمت‎های مختلف مسجد محمودیه ارسال شد، آمده است: هیئت اسلامی در ارتباط با این دوربین‎ها تحقیق کرده و به این نتیجه رسیده است که این دوربین‌ها توسط بخش ادیان وزارت کشور نصب شده و عوامل مدیریت مسجد هیچ نقشی در این رابطه نداشته‌اند.هئیت اسلامی نصب این دوربین‎ها را دخالت فاحش در امور مساجد خوانده و تاکید کرد: این اقدام موجب خشم نمازگزاران و مسلمانان این شهر شده و نقض حق آزادی عبادت به شمار می‌رود که احساسات همه جامعه را تحریک کرده است.در این نامه با اشاره به شکایت‌های متعدد از سوی نمازگزارانی که خواستار جمع فوری این دوربین‌ها بودند، تاکید شده است: مسجد مصداق یکی از موقوفه‎های اسلامی است که به هیچ یک از ادارات این وزارتخانه وابسته نیست و شما در ارتباط با آن صلاحیت قانونی ندارید.در پایان این نامه ضمن اشاره به غیر قانونی بودن نصب دوربین‌ها در این مسجد بدون موافقت یا اجازه مسلمانان یافا، آمده است: هیئت اسلامی به شما هفت روز فرصت می‌دهد تا این دوربین‌ها را جمع کنید در غیر این صورت این هیئت بر اساس مشروعیتی که از سوی مسلمانان شهر یافا دارد اقدامات قانونی مناسب در این رابطه را انجام می‌دهد. ]]> اسلام ستیزی Tue, 10 Jul 2018 06:34:22 GMT http://armageddon.ir/vdcd.9092yt0kka26y.html اضافه کردن عبارات توهین‌آمیز علیه مسلمانان در ویکی‌پدیا از کامپیوترهای دولت انگلیس http://armageddon.ir/vdcj.me8fuqemxsfzu.html به گزارش «آرماگدون» ، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی «Carbonated»، همه ما با ساختار ویکی‌پدیا آشنایی داریم. ساختار این سایت اطلاع‌رسانی به گونه‌ای است که هرکس که بخواهد می‌تواند اطلاعاتی به آن اضافه کند و یا صفحات فعلی آن را ویرایش کند. همین ویژگی امکان آن را فراهم آورده که حتی افراد کم‌اطلاع و متعصب هم مطالب مورد نظر خود را در این سایت قرار دهند.چندی پیش به صفحه‌ حجاب یا روبنده (Veil) در ویکی‌پدیا، این عبارت اضافه شده بود که «همه مسلمانان تروریست» هستند.گرچه چنین عبارات نادرست و توهین‌آمیزی دیگر جدید نیستند و مسلمانان هر روز با صدها مورد این چنینی مواجه هستند، با پیگیری آی‌پی فرستنده این عبارت توهین‌آمیز مشخص شد که این عبارت از سوی کامپیوترهای مرکز امور اداری دولت انگلیس واقع در شهر «وایت‌هال» در لندن به صفحه مذکور ویکی‌پدیا اضافه شده است.گرچه این مسئله از سوی مقامات بریتانیا تقبیح شد، تنها واکنشی که نسبت به آن صورت گرفت، برداشته شدن آن عبارت توهین‌آمیز بود.تعصبات ضداسلامی و اسلام‌ستیزی، اموری رایج در بریتانیادر سال ۲۰۰۶ نیز عبارت توهین‌آمیز دیگری به این مضمون که «باید توجه داشت که واژه حجاب یا روبنده (veil) اگر دوباره و به درستی مرتب شود، «شر» (evil) خوانده می‌شود، در این سایت قرار گرفت. این عبارت بعدها از ویکی‌پدیا حذف شد.میزان جرائم ناشی از نفرت علیه مسلمانان و اسلام‌ستیزی در بریتانیا نشان‌دهنده آن است که چگونه مسلمانان این کشور چه میزان تهدید، تبعیض‌ و توهین‌ را که به صورت مستمر علیه آنان صورت می‌گیرد، تحمل می‌کنند.در سراسر جهان، مسلمانان هر روز با مشکلات بغرنجی چون تصویرسازی‌های فلج‌کننده مواجه هستند. این تصاویر نادرست و ناعادلانه‌ای که از مسلمانان نشان داده می‌شود بسیاری از مسلمانان را بیکار کرده و هدف جاسوسی‌ها، اهانت‌ها، تهدیدها و آزار و اذیت‌ها قرار داده است.کمیته مقابله با تبعیض عرب ـ آمریکایی اعلام کرد که در هفته اول پس از حادثه ۱۱ سپتامبر، ۶۰۰ مورد اسلام‌ستیزی در آمریکا گزارش شد.دولت‌ها موظفند که ابعاد درست و حقیقت وقایع را به اطلاع مردم برسانند. آنان باید تلاش خود را بر ارائه ارزیابی‌های انتقادی و بی‌طرفانه متمرکز کنند و تلاش کنند تا روشن‌فکری را در میان مردم گسترش دهند.آموختن اینکه مردم خارج از تصورات قالبی و ساخته شده، تفکر کنند کار دشواری است اما هنگامی که دولت یک کشور با استفاده از امکانات خود به ساخته شدن تصورات نادرست قالبی اقدام می‌کند، مقابله با آن را غیرممکن می‌کند. ]]> اسلام ستیزی Fri, 09 May 2014 05:35:00 GMT http://armageddon.ir/vdcj.me8fuqemxsfzu.html طراح اسلام هراسی غرب کیست + تصاویر http://armageddon.ir/vdcb.gb8urhb8wiupr.html دانیل پایپز مؤسس و مدیر "اتاق فکر خاورمیانه" است؛ وی یکی از طرفداران سرسخت دولت ایالات متحده بوده و قائل به وجود نوعی تهدید حیاتی و بالفعل از جانب مسلمانان به تمدن غرب می‌باشد. اهداف مؤسسه وی عبارت است از "تعریف و پیشبرد منافع آمریکا در خاورمیانه ". وی که به عنوان یکی از متخصصان حوزه کشورهای عربی نیز شناخته می شود، فرزند مخالف مشهور شوروی در عصر جنگ سرد، ریچارد پایپز می­ باشد؛ او به شدت سیاست کشورهای عربی را مورد انتقاد قرار داده و بر جنگی تمام عیار علیه تروریسم به منظور به چالش کشیدن کشورهایی نظیر ایران و سوریه پافشاری می کند. وی همچنین به تحریک حزب لیکود در روابط منطقه­ ای این رژیم می­پردازد. دنیل پایپزتاریخ تولد: ۹ سپتامبر ۱۹۴۹ مذهب: یهودیسوابق علمی و اجرایی:کارشناس پیشین مؤسسه خاور نزدیک واشنگتن[۱]حامی دایره طلایی کمیته ایالات متحده برای لبنانی آزاد[۲]ستون نویس نیویورک پست[۳] ستون نویس روزنامه جروزالیم پُِست[۴]مدرس پیشین دانشکده نیروی دریایی[۵]مدرس پیشین دانشگاه هارواردمدرس پیشین دانشگاه شیکاگومدرس پیشین دانشگاه پنسیلوانیا مدیر مؤسسه تحقیقاتی سیاست خارجی[۶] (۱۹۹۳ـ ۱۹۸۶) یکی از تصویب کنندگان پروژه قرن آمریکایی جدید[۷] یکی از اعضا و عضو هیئت مدیره "جورزلیم سامیت"[۸]مؤسس و مدیر مؤسسه خاورمیانه[۹]فعالیت های دولتی:عضو پیشین هیأت مدیره "مؤسسه صلح ایالات متحده"[۱۰] (۲۰۰۵ ـ ۲۰۰۳) عضو پیشین و نیروی ویژه در حوزه تروریسم "وزارت دفاع"[۱۱]تحصیلات:مدرک دکتری رشته تاریخ از دانشگاه هاروارد (۱۹۷۸) مدرک فوق لیسانس رشته تاریخ از دانشگاه هاروارد (۱۹۷۱) آثار و تألیفات:نظامی گری اسلامی به آمریکا می­رسد[۱۲] (۲۰۰۲)سلمان رشدی: رمان، آیت الله و غرب[۱۳] (۱۹۹۰)در راه خدا: اسلام و قدرت سیاسی[۱۴] (۱۹۸۳)مهاجران مسلمان در ایالات متحده آمریکا[۱۵] (۲۰۰۲)سوریه در ورای فرآیند صلح[۱۶] (۱۹۹۵)سوریه بزرگتر: تاریخ یک جاه ­­طلبی[۱۷] (۱۹۹۰)دست پنهان: توهم توهمات توطئه خاورمیانه[۱۸] (۱۹۹۷) سایه طولانی: فرهنگ و سیاست در خاورمیانه[۱۹] (۱۹۹۹)پایپز قائل به وجود نوعی تهدید حیاتی و بالفعل از جانب مسلمانان به تمدن غرب استدانیل پایپز مؤسس و مدیر "اتاق فکر خاورمیانه" است؛ وی یکی از طرفداران سرسخت دولت ایالات متحده بوده و قائل به وجود نوعی تهدید حیاتی و بالفعل از جانب مسلمانان به تمدن غرب می‌باشد. اهداف مؤسسه وی عبارت است از "تعریف و پیشبرد منافع آمریکا در خاورمیانه ".[۲۰] وی که به عنوان یکی از متخصصان حوزه کشورهای عربی نیز شناخته می شود، فرزند مخالف مشهور شوروی در عصر جنگ سرد، ریچارد پایپز[۲۱] می­ باشد؛ او به شدت سیاست کشورهای عربی را مورد انتقاد قرار داده و بر جنگی تمام عیار علیه تروریسم به منظور به چالش کشیدن کشورهایی نظیر ایران و سوریه پافشاری می کند. وی همچنین به تحریک حزب لیکود در روابط منطقه­ ای این رژیم می­پردازد.پایپز در بوستون و در ایالت ماساچوست متولد شد. وی که فرزند ریچارد پایپز، تاریخ شناس دانشگاه هاروارد و همسرش ایرنه بود، در کمبریج بزرگ شد. والدین وی هر دو از خانواده­ های یهودی لهستان بودند. این زوج در سال ۱۹۴۴ در ایالات متحده با هم آشنا شدند و ازدواج کردند که دانیل حاصل آن است.پایپز مقطع پیش دبستانی خود را در هاروارد گذراند و پس از آن به مدارسی خصوصی رفت که بخشی از آن در خارج از کشور بود. وی در پاییز سال ۱۹۶۷ وارد دانشگاه هاروارد شد. پایپز که در آن زمان پدرش هنوز در این دانشگاه استاد بود، در ۲ سال اول حضورش در دانشگاه ریاضیات خواند، اما در این باره گفته است: "من زیاد باهوش نبودم، به همین دلیل تصمیم گرفتم که تاریخدان شوم."[۲۲] وی در سال ۱۹۶۸ به صحرای بزرگ آفریقا و در سال ۱۹۶۹ به صحرای سینا رفت تا علایقش نسبت به زبان عربی را بسنجد و برای سنجش دیدگاه­ هایش درباره جهان اسلام به نیجریه و تونس سفر کرد و پس از آن رشته ­اش را به تاریخ خاورمیانه تغییر داد.[۲۳] وی به مدت ۲ سال به مطالعه زبان عربی و خاورمیانه پرداخت و در سال ۱۹۷۱ مدرک لیسانس خود را در رشته تاریخ اخذ کرد. عنوان تز وی "گفتمان اسلامی در قرون وسطی: آفرینش جهان در ابدیت، مطالعه غزالی"[۲۴] بود. او پس از فارغ­ التحصیل شدن در سال ۱۹۷۱ تقریبا دو سال در قاهره زندگی کرد و زبان عربی را آموخت. پایپز بر جنگی تمام عیار علیه تروریسم به منظور به چالش کشیدن کشورهایی نظیر ایران و سوریه پافشاری می کندفعالیت در دانشگاهپایپز در سال ۱۹۷۳ به هاروارد بازگشت و در سال ۱۹۷۸ مدرک دکتری را در رشته تاریخ اسلام اخذ کرد.[۲۵] رساله دکتری وی نهایتا در سال ۱۹۸۱ به اولین کتاب وی با عنوان اسلام و سربازان برده[۲۶] مبدل شد. وی ۶ سال در خارج از کشور به مطالعه پرداخت که ۳ سال آن در مصر بود. وی در این مدت کتابی با موضوع زبان عربی محاوره­ای مصر نوشت که در سال ۱۹۸۳ منتشر شد. وی در اواخر دهه هشتاد، رشته خود را از مطالعات اسلامی قرون وسطایی به اسلام مدرت تغییر داد.[۲۷]پایپز بین سال­های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ در دانشگاه شیکاگو به تدریس تاریخ جهان پرداخت. پس از آن و در سال ۱۹۸۳ به هاروارد رفت و مدت ۱ سال در این دانشگاه به تدریس رشته تاریخ پرداخت. وی در سال­های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به تدریس سیاست و استراتژی در دانشگاه نیروی دریایی مشغول بود. پایپز از سال ۱۹۸۳ به عضویت ستاد برنامه­ریزی وزارت خارجه درآمد.[۲۸]پس از دانشگاهپایپز پس از سال ۱۹۸۶ تقریبا از دانشگاه بازنشسته شد. البته وی در سال ۲۰۰۷ به عنوان استاد مدعو رشته­ ای را با عنوان "روابط بین­ الملل: اسلام و سیاست" در دانشکده سیاست عمومی دانشگاه پپرداین[۲۹]، تدریس کرد.[۳۰] پایپز در مصاحبه­ ای در مجله هاروارد گفته بود: "من سیاست ساده یک راننده کامیون را دارم، نه سیاست پیچیده دانشگاهی را. دیدگاه من با موسسات تحصیلات تکمیلی سازگار نیست."[۳۱]؛ پایپز از سال ۱۹۸۶ به بعد برای بسیاری از اندیشکده ­ها کار می­ کند.پایپز از سال ۱۹۸۶ به بعد برای بسیاری از اندیشکده ­ها کار می­ کندعقاید سیاسی و اسلام هراسی:پایپز که از بسیاری از اقدامات نومحافظه­ کاران و ائتلاف لیکود پشتیبانی کرده است؛ بوسیله پروژه قرن آمریکایی جدید از هرگونه تلاشی که دولت جرج بوش را به منظور ملحق کردن اسرائیل به جنگ تمام عیار علیه تروریسم در خاورمیانه و در پی حملات ۱۱ سپتامبر تحت فشار قرار می داد، حمایت کرد.[۳۲] وی یکی از اعضای هیئت مدیره ائتلاف لیکود در نشست اورشلیم (جروزالیم سامیت) و نیز یکی از اعضای کمیته آمریکایی برای لبنانی آزاد[۳۳] بوده است. وی همچنین از محققان سابق مؤسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن[۳۴] است که از لابی قدرتمند کمیته امور عمومی اسرائیل و آمریکا(آیپک) منشعب شده است. پایپز بسیاری از تمایلات اسلام ­هراسانه خود را در مقاله ای در نشنال ریویو[۳۵] (ژانویه ۲۰۱۰) که در آن به تعریف و تمجید از گرت ویلدرز[۳۶]، سیاست مدار جنجالی هلندی از جناح راست می پردازد نشان داده است. این سیاست مدار معروفترین فرد در "شیطان" خواندن پیامبر اکرم (ص) بوده و از مسلمانان خواسته است که "اگر دوست دارند در این کشور بمانند نصف قرآن را دور بریزند و از بین ببرند". پایپز مقاله خود را با ادبیاتی تند و با نوعی کینه و دشمنی به منظور رد اتهامات ویلدرز و اینکه او را (به اشتباه) به دادگاه کشانده ­اند به رشته تحریر درآورد؛ وی در این مقاله اعلام کرد "شانه به شانه ویلدرز علیه این دادخواهی ایستاده" و "مشکلات ناشی از اختلافات سیاسی را نمی پذیرد".[۳۷]به علت اتخاذ چنین مواضع تند و غیر منطقی بسیاری پایپز را که نظریه­ پرداز دکترین اسرائیل ـ محوری می­ باشد به علت حمایت بی­ شرمانه از سیاستمدارانی که آشکارا با عناصر یهودی در اروپا در ارتباط است مورد انتقاد قرار داده اند. الی کلیفتون[۳۸] تحلیلگر خبرگزاری اینترپرس[۳۹] در رابطه با این موضوع نوشت: "حمایت پایپز از ویلدرز اعتبار وی را به عنوان یک مفسر بسیار مطرح در حوزه خاورمیانه تا حد زیادی کاهش داده است". وی در ادامه به این نکته اشاره می­کند که پایپز در حمایت از ویلدرز در میان نومحافظه­ کاران تنها نیست. وی دراین ­باره می ­نویسد: "ویلدرز در طی سفرهای مکرر خود به آمریکا از مهمان­ نوازی فرانک گافنی[۴۰] مدیر مرکز سیاست امنیتی[۴۱]، دیوید هورویتز[۴۲] مدیر مرکز آزادی[۴۳]، و پایپز مدیر اتاق فکر خاورمیانه و همچنین ائتلاف جمهوری خواهان یهودی[۴۴] بهره برده است.[۴۵]این سیاست مدار معروفترین فرد در "شیطان" خواندن پیامبر اکرم (ص) بوده استجانبداری از مداخله آمریکا در خاورمیانه موفقیت­ های پایپز و دیدگاه­ هایش زمانی تکمیل شد که در سال ۲۰۰۳ جرج بوش وی را به منظور فعالیت در هیأت مدیره مؤسسه صلح ایالات متحده آمریکا منصوب کرد. یکی از مقاله نویسان بوستن گلوب[۴۶] پیرامون انتخاب وی در این سمت اینگونه اظهار نظر کرد که "اگر هشدارهای پایپز (پیرامون تروریسم اسلامی) مورد توجه قرار می­گرفت، شاید هرگز حادثه ۱۱ سپتامبر رخ نمی داد".[۴۷] با این حال تعداد دیگری از ناظران و تحلیلگران استدلال کرده اند که عمل به پیشنهادات و نظرات پایپز می توانست کشور را به جنگ با اکثر کشورهای جهان عرب سوق دهد. برای مثال در سال ۲۰۰۰، او به همراه زیاد عبدالنور و "کمیته آمریکایی برای لبنانی آزاد" گزارشی منتشر کردند و از ایالات متحده خواستند تا سوریه را مجبور به خروج از خاک لبنان کرده و این کشور را از سلاح های کشتار جمعی که احتمالاً در اختیار دارد، خلع سلاح کند. این گزارش تحت عنوان "پایان تجاوز سوریه به لبنان: نقش آمریکا چیست؟" استدلال کرده بود "نفوذ و سلطه سوریه در لبنان کاملاً در تعارض با منافع آمریکا می­باشد" و لذا به ایالات متحده آمریکا اعتراض کرده بود که بیش از اینکه به مواجهه با این رژیم فکر کند صرفاً به وعده و وعیدهای توخالی بسنده می­ کند. این سند علاوه بر استفاده از زور اینگونه استدلال کرده بود: "علی رغم تجربه ویتنام و خاطره وحشتناک کشته شدن تفنگداران دریایی آمریکا در بیروت... آمریکا به عصر جدید تفوق انکارناپذیر نظامی با قربانیان قابل توجه در میادین جنگ پا گذاشته است. این مسأله بابی را به منظور اتخاذ تصمیم مشابه ­ای برای وارد عمل شدن برای پلورالیزم و آزادی­ های در معرض خطر لبنان باز می­کند. اما این فرصت ممکن است دیگر حاصل نشود چراکه همزمان با گسترش سلاح های کشتار جمعی، خطرات استفاده از آنها نیز به سرعت افزایش خواهند یافت".[۴۸] در میان امضاهای موجود در تأیید این گزارش، امضای چهره­ های آینده دولت بوش از جمله الیوت آبرامز[۴۹] ، داگلاس فیث[۵۰]، مایکل روبین، دیوید ورمسر[۵۱] دیده می­شد و در ذیل عنوان وزیر خارجه برای امور جهانی[۵۲] نام پاولا دوبریانسکی[۵۳] به چشم می­خورد. ریچارد پرل، جین کرکپاتریک[۵۴] ، مایکل لدین و فرانک گافنی نیز سایر امضاکنندگان این گزارش را تشکیل می­دادند.وقتی شخصیت­ های کنگره و رسانه­ ها، مخالفت خود را از انتصاب پایپز در هیأت مدیره مؤسسه صلح ایالات متحده آمریکا مطرح کردند، دوستان پایپز در حزب نومحافظه­ کار به سرعت به دفاع از وی برخاستند. به اعتقاد چارلز­ کراتامر[۵۵]، تحلیلگر روزنامه واشنگتن پست، "حمله به پایپز" مسأله مهمی نبود اما انتصاب وی در این پست "بیانگر وجود سیاست نامعقولی است که پیرامون رادیکالیزم اسلامی شکل گرفته است."[۵۶] به دنبال مخالفت­های جدی سناتورهای دموکرات، جرج بوش سنا را مورد بی اعتنایی قرار داد و در نهایت پایپز را در این منصب قرار داد.[۵۷]پایپز هرگونه تلاشی که دولت جرج بوش را به منظور ملحق کردن رپیم صهیونیستی به جنگ تمام عیار علیه تروریسم در خاورمیانه و در پی حملات ۱۱ سپتامبر تحت فشار قرار می داد، حمایت کرددیدگاه­ های افراطی و رادیکال پایپزپایپز در بسیاری از تألیفات خود پیرامون اسلام و جنگ علیه تروریسم از دیدگاه ­های رادیکالی که بعضاً رنگ و بوی نژادپرستی به خود می گیرد حمایت می کند. او یکبار درباره مهاجران مسلمان گفت: " افراد تیره­ پوستی هستند که غذاهای عجیبی درست می ­کنند و استانداردهای بهداشتی را به درستی رعایت نمی کنند".[۵۸] پایپز در رابطه با دلایل حمله به عراق، نظر خود را اینگونه ابراز کرد: "سلاح­های کشتار جمعی دلیل اصلی حمله به عراق نبود. سرکوب وحشتناک در عراق و خطری که از جانب صدام برای همسایگان عراق وجود داشت نیز جزء دلایل اصلی حمله به عراق نبودند. بلکه عملیات نظامی در خاک عراق بیشتر به این نیت بود که آمریکا (در مبارزه با تروریسم اسلامی) به عهد خود وفا کرده و به دنبال تأمین منافع و نتایج دلخواه خود می باشد ... ایالات متحده یا باید به قول خود وفادار بماند و یا آنها را زیر پا نهد. این امر سنت مؤثری است که به نظر می­رسد رهبران آمریکا باید بیشتر به آن توجه کنند و از آن استفاده نمایند".[۵۹] وقتی دوره کاری پایپز در مؤسسه ایالات متحده آمریکا برای صلح در سال ۲۰۰۵ به پایان رسید، بوش از اینکه پایپز را بار دیگر در این پست منصوب کند امتناع کرد؛ این اقدام برای بسیاری از تحلیلگران چندان تعجب برانگیز نبود، چرا که همانطور که تحلیلگران گفته ­اند عدم ابقاء وی به انتقادات مکرر پایپز که مستقیماً دولت بوش را هدف می­گرفت بر­می­گشت و این انتقادات درحالی از سوی وی مطرح می­شد که وی در هیأت مدیره این مؤسسه مشغول فعالیت بود. جیم لوب[۶۰] دراین­باره نوشت: " پایپز این مؤسسه را با برگزاری کنفرانسی که در آن میزبان مرکز مطالعات اسلام و دموکراسی[۶۱] بود به نابودی کشاند. علاوه بر انتقادات مکرر پایپز به دولت بوش، وی بوش را بدلیل "اعطای مشروعیت" به گروه­ های مختلف "اسلامی" نظیر مؤسسه عربی آمریکایی[۶۲] بخاطر اجازه دادن به نمایندگان ایشان برای شرکت در جلسات کاخ سفید و سایر جلسات دولت و نیز شکست در شناسایی "اسلام رادیکال" به عنوان "دشمنان" آمریکا در جنگ علیه تروریسم مورد انتقاد قرار داد".[۶۳]در اوایل سال ۲۰۰۵ میلادی او پیشنهاد تأسیس مؤسسه ­ای ضد اسلامی را مطرح کرد؛ به اعقاد وی تأسیس چنین مؤسسه­ ای نیاز بود "چرا که در بلند مدت ... فعالیت های قانونی گروه­ های مسلمان به مراتب بیشتر شده و چالش­ های بوجود آمده از آن حتی می­تواند بیشتر از اقدامات غیر قانونی آنها باشد". او همچنین مرکز پلورالیزم اسلامی[۶۴] را نیز گسترش داد؛ این مرکز به استناد وبسایتش "اندیشکده ­ای است که نفوذ زندگی مسلمانان آمریکا را بواسطه مرتبط دانستن ایشان با گروه­های نظامی اسلامی به چالش می­ کشد".[۶۵] مرکز پلورالیزم اسلامی علی الظاهر در واکنش به نفوذ جنبش وهابیت در ایالات متحده آمریکا تأسیس شده است. اهداف این مرکز در رهایی از انحصار لابی وهابی که از قرار معلوم در واشنگتن وجود دارد خلاصه می­گردد. بنا به گفته این مرکز لابی وهابی مواردی نظیر شورای روابط آمریکایی ـ اسلامی، جامعه اسلامی آمریکای شمالی[۶۶] ، تراست آمریکایی اسلامی شمال[۶۷]، جامعه دانشجویان مسلمان آمریکا و کانادا[۶۸]، و شورای امور عمومی مسلمانان[۶۹] را دربرمی­گیرد. تعدادی از کارشناسان، این سازمان­ها را مستقل می­دانند نه سازمان هایی وهابی و یا وابسته به ایشان. سایر سازمان­هایی که مورد استناد قرار گرفته­ اند بیشتر گروه­ های سکولار می­ باشند. از میان این گروه­ ها و سازمان ­ها می­ توان به مؤسسه عربی ـ آمریکایی[۷۰] و کمیته ضد­ تبعیض عرب آمریکایی[۷۱] اشاره کرد. با این وجود وقتی از بعضی از اعضای مؤسسه درباره گروه ­های مختلفی که بوسیله این مرکز مورد بررسی قرار می ­گیرند سؤال می­شود، ابراز نگرانی می­کنند. علی الاحمد[۷۲]، اولین مدیر تحقیق مرکز این مؤسسه ، به خبرگزاری اینتر پرس گفت اگرچه او از اهداف مؤسسه حمایت می کند، اما از لیست سازمان­ هایی که توسط این مرکز مورد بررسی قرارگرفته ­اند شگفت زده شده، چرا که بسیاری از این سازمان­ ها که به عنوان گروه های وابسته به "لابی وهابی" شناسایی شده اند مستقل از این لابی بوده­ اند.[۷۳] پایپز در بسیاری از تألیفات خود پیرامون اسلام و جنگ علیه تروریسم از دیدگاه ­های رادیکالی که بعضاً رنگ و بوی نژادپرستی به خود می گیرد حمایت می کنداتاق فکر خاورمیانه در اوایل دهه ۱۹۹۰، پایپز اتاق فکر خاورمیانه را تأسیس کرد، اندیشکده­ ای که وظیفه خود را : "در جهت پیشبرد منافع آمریکا در خاورمیانه تعریف می­ کند ... مؤسسه ای که معتقد است آمریکا در منطقه خاورمیانه منافع حیاتی داشته و بویژه با رژیم صهیونیستی، ترکیه و سایر دموکراسی­ های درحال ظهور منطقه خاورمیانه دارای روابط وثیقی می­باشد و برای حقوق بشر در منطقه خاورمیانه تلاش می­کند. این مرکز به دنبال منابع نفتی با ثبات و ارزان قیمت در منطقه خاورمیانه می­باشد و علاوه بر این پیشبرد و استقرار صلح در مناقشات و منازعات بین المللی و منطقه ­ای را دنبال می کند". برنامه "رصد دانشگاه‌ها"در میان برنامه ­هایی که این اتاق فکر دنبال می­ کند می­توان به برنامه مشهور به رصد دانشگاه ­ها[۷۴] اشاره کرد؛ در این پروژه ردپای پروفسورها و اساتیدی که ضد اسرائیلی، ضد یهودی، طرفدار فلسطین و اسلام هستند دنبال می­شود. اینگونه اقدامات توهینی آشکار به آزادی علمی در فضای دانشگاه تلقی شده و تلاشی در جهت خاموش کردن انتقادات موجود به سیاست­ های آمریکا نسبت به رژیم صهیونیستی و جهان عرب محسوب می­شود؛ این پروژه دانشجویان را در کالج­ ها و دانشگاه ­ها تشویق می­کند تا هر استادی که چنین رفتاری را از خود در کلاس درس بروز داد، سریعاً گزارش دهند. یکی از منتقدان این پروژه، استاد پیشین مطالعات خاورمیانه در دانشگاه استانفورد، جوئل بنین[۷۵] می­باشد که درباره این پروژه گفت: " رصد دانشگاه ­ها به جمع آوری سوابق اساتید و دانشگاه هایی می ­پردازد که استانداردهای حمایتی عادی و غیر انتقادی از سیاست­ های جرج بوش و آریل شارون را ملاحظه نمی کنند. چنین تلاش هایی که به منظور خاموش کردن بحث های عمومی پیرامون سیاست های خاورمیانه ای آمریکا و انتقاد به رژیم صهیونیستی صورت می گیرد، توسط شبکه­ ای از نومحافظه­ کاران افراطی که با اسرائیلی ها روابط تنگاتنگی دارند افزایش یافته است. این افراد همان حامیان جدی دولت بوش هستند که در سرکوب خیزش فلسطینی توسط آریل شارون منافع نزدیک و مشترکی دارند. همین افراد از طرفداران بسیار تندرو و خشن حمله پیش دستانه آمریکا به خاک عراق می باشند[۷۶]. دو تن از متخصصان روابط بین الملل، جان مرشیمر[۷۷] و استفان والت[۷۸]، در کتاب انتقادی و بحث برانگیز خود پیرامون نقش لابی رژیم صهیونیستی در سیاست خارجی آمریکا بر این باور بودند که رصد دانشگاه ­ها توسط "یهودیان نومحافظه­ کاری که از طرفداران تندرو اسرائیل بودند" طراحی شد و "تشویق دانشجویان برای گزارش هرگونه صحبت و رفتاری که می­توانست به عنوان دشمنی و ضدیت با رژیم صهیونیستی تلقی گردد" جزء اهداف آن بود. در حقیقت چنین کاری " تلاشی واضح برای قرار دادن نام چنین افرادی در لیست سیاه و ترساندن و ارعاب چنین کارشناسانی" بود.[۷۹] نگاهی به وبسایت فعال پایپزوبسایت شخصی پایپز[۸۰]، اغلب به چهره ­ها و سازمان ­های اسلامی حمله می­کند. وبسایت وی به معرفی تألیفات وی نیز می­ پردازد. تألیفات پایپز بطور مدام در صفحات نشریات بسیار تندرو جناح راست همچون نیویورک­سان[۸۱] و فرانت پیج مگزین[۸۲] که پروژه­ای از سوی مرکز آزادی دیوید هورویتز است ـ به مخاطبین معرفی می­شود. وبسایت شخصی وی همچنین لینکی به وبلاگ شخصی او دارد. پایپز در این وبلاگ پیرامون مسائلی نظیر عوامل بالقوه و پتانسیل­ های موجود برای جنگ بین سوریه و اسرائیل و نیز پیامدهای ناگوار افزایش جمعیت اعراب برای اسرائیل به بحث پرداخته است. بعد از فاش شدن توطئه حمله به فورت دیکس[۸۳] در نیوجرسی[۸۴] ، نشنال رویو آنلاین[۸۵] از جناح راست از پایپز و سایر کارشناسان سوال کرد چه درس­هایی می­توان از این اتفاقات گرفت، او در جواب گفت: "مهاجرانی که خواستار پناهندگی در غرب هستند باید اعتقادات و نگرش ­های ایشان در مواجهه با تمدن، مذهب و سیاست غرب هضم شود. حال می­خواهد پناهندگان سومالی انگلستان باشند، الجزایری های مقیم فرانسه و یا مهاجران بالکانی آمریکا باشد (ماجرا برمی ­گردد به تک تیرانداز "دریاچه نمک"[۸۶] که به همراه ۴ تن از ۶ تروریست مظنون فعلی در ماجرای توطئه "فورت دیکس" شرکت داشت)، به اعتقاد وی به این ترتیب مزایا و منافع زندگی جدید به این افراد عرضه می­شود سپس با یکسری قواعد و مقررات در جامعه غربی استحاله شده و به اصول شهروندی خودشان که تا حد زیادی تعدیل شده حمله می­ کنند. این الگوی غیر قابل پذیرش باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد تا در آینده از وقوع چنین اتفاقاتی جلوگیری به عمل آید".[۸۷]در می ۲۰۰۶ پایپز جایزه محافظ صهیون[۸۸] را از طرف مرکز رنرت برای مطالعات اورشلیم[۸۹] در دانشگاه بار ایلان[۹۰] اسراییل دریافت کرد.[۹۱] این جایزه که به مهمترین حامی دولت اسرائیل اهدا می شود در سال ۲۰۰۲ به "کراتامر" اهدا شده بود. پایپز و اوباماپایپز که یکی از منتقدان دولت اوباما است، مطالبی را در حمایت از حمله پیش­گیرانه علیه ایران، که به عقیده وی در حال آماده شدن برای بمب هسته ­ای است، نوشته است. وی در سال ۲۰۱۰ اخطار داد که ایران "می­ تواند با منفجر کردن بمب الکترومناطیس بر فراز ایالات متحده، این کشور را به صورت کامل نابود کند."[۹۲] به نظر پایپز، حمله به ایران می­ تواند سبب شود که آمریکایی ­ها "زیر سایه پرچمشان متحد شوند" و همانگونه که "حملات ۱۱ سپتامبر سبب شد که روزهای اولیه پرتنش دولت بوش فراموش شود" حمله به ایران مزایای سیاسی داخلی را برای دولت اوباما به همراه خواهد داشت."[۹۳]دانیل پایپز در وب‌سایت خود و طی مقالاتی برای روزنامه اورشلیم‌پست[۹۴] بارها ادعا نموده که باراک اوباما قبلا مسلمان بوده است.[۹۵] وی ادعا نمود که اوباما به نادرستی اظهار کرده که هیچگاه مسلمان نبوده است و اینکه "ستاد تبلیغاتی وی زمانی که اظهار داشت اوباما هیچگاه در یک مسجد دعا نکرده یا این کار را از روی بی‌اطلاعی انجام داده و یا واقعیت را جعل نموده است."[۹۶] پایپز مقاله‌ای با عنوان تأیید شد: باراک اوباما اسلام را بجا آورده برای نشریه فرانت‌پیج[۹۷] نوشت. به نوشته پایپز این مسأله از "اهمیت زیادی" برخوردار است زیرا "بر اساس قوانین اسلامی، اوباما یک مرتد است، یعنی مسلمان سابقی که به یک دین دیگر گرویده و باید اعدام شود" و به عنوان یک رئیس‌جمهور "این امر می‌تواند پیامدهای بسیار بزرگی در حوه روابط وی با جهان اسلام داشته باشد."[۹۸] گروه رسانه‌ها برای آمریکا مهم هستند[۹۹]، یک سازمان لیبرال و دیده‌بان رسانه‌ها مقاله پایپز را با عنوان ترویج "کذب و دروغ" توصیف کرد.[۱۰۰] بن اسمیت[۱۰۱]، در مقاله‌ای در روزنامه پالیتیکو[۱۰۲] بدین اتهامات پاسخ داده و آنها را "حملاتی با مشروعیت ساختگی به مذهب اوباما" توصیف کرده و اعلام داشت که اثر دانیل پایپز "در برهان‌هایی که ارائه کرده، بسیار گیج‌کننده است".[۱۰۳]پایپز در برنامه‌ای در شبکه خبری فاکس‌نیوز[۱۰۴] ادعا نمود، رشید خالدی زمانی که آمریکا سازمان آزادی‌بخش فلسطین را یک گروه تروریستی اعلام کرد، عضو آن سازمان بود و اینکه باراک اوباما دارای "روابط مالی" با خالدی بوده و وی یک برنامه جمع‌آوری کمک‌های مالی برای ستاد انتخاباتی باراک اوباما را میزبانی نموده است.[۱۰۵]به نظر پایپز، حمله به ایران می­ تواند سبب شود که آمریکایی ­ها زیر سایه پرچمشان متحد شونداسلام رادیکال و میانه­ رو پایپز سالهاست که از نگرانی خود درباره خطر اسلام "رادیکال" و یا "مبارز" را برای غرب سخن رانده است. او در سال ۱۹۸۵ در نشریه میدل‌ایست‌اینسایت[۱۰۶] نوشت: حوزه جاه‌طلبی‌های بنیادگرایی افراطی مشکلات عجیبی را به وجود آورده است؛ و حجم بالای حملات به آمریکا یافتن راه‌حلی فوری برای آن را ضروری می‌سازد.[۱۰۷] وی در شماره پاییز ۱۹۹۵ نشریه نشنال‌اینترست[۱۰۸] این­گونه می‌نویسد: "اکثر غربیان متوجه نیستند، اما به صورت یک‌طرفه جنگی علیه‌شان (اروپا و آمریکا) اعلام شده است."[۱۰۹] وی این مطلب را پس از بمب گذاری اوکلاهما به نگارش درآورد؛ روزنامه‌نگار و محققی بنام استیون امرسون[۱۱۰] پس از این بمب گذاری عنوان کرد، این ماجرا یک "ویژگی برای خاورمیانه" خلق نمود. پایپز با امرسون موافق بود. او به نشریه یو‌اس‌ای تودی[۱۱۱] گفت، آمریکا "زیر حمله" است و "بنیادگرایان اسلامی" ما را هدف قرار داده‌اند.[۱۱۲] چهار ماه قبل از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، امرسون و پایپز در وال‌استریت‌ژورنال نوشتند که القاعده در حال برنامه‌ریزی برای انجام حملات جدیدی علیه آمریکاست و نیروهای ویژه ایرانی در آموزش‌های پیشرفته، به افراد القاعده در لبنان کمک می‌کنند؛ آنان در آنجا می‌آموزند که مثلا چگونه ساختمان‌های بزرگ را تخریب نمایند."[۱۱۳] بنا به اعتقاد پایپز: "سرزنش اسلام کار اشتباهی است، اسلام مذهبی است با ۱۴ قرن قدمت. اما اسلام مبارز، یک ایدئولوژی تمامیت‌خواه است که کمتر از یک قرن قدمت دارد. مشکل ما اسلام مبارز است و راه‌حل آن نیز اسلام میانه‌رو می‌باشد."[۱۱۴] پایپز بر این باور است مسلمانان میانه‌رو "جنبشی بسیار کوچک" اما "شجاع و باجسارت" را شکل داده‌اند. به عقیده پایپز دولت آمریکا باید این جنبش را ارج نهاده و در توانمندساختنش تلاش نماید، با اعضای آن ملاقات کرده، و برای پیشبرد اهدافشان بودجه اختصاص دهد.[۱۱۵] مسلمانان میانه‌رو از نظر او مصطفی کمال آتاتورک در ترکیه و محمود محمد طاها، متفکر سودانی می‌باشند.[۱۱۶] پایپز در مصاحبه­ای با پیتر روبینسون[۱۱۷] در سال ۲۰۰۸، مسلمانان را به سه گروه تقسیم می­کند: "اسلام سنتی" که بیشتر عمل‌گرا بوده و خشونت‌طلب نمی‌باشد. "اسلام‌گرایی" که خطرناک و مبارزپرور است و آخرین مورد هم "اسلام میانه‌رو" که به صورت زیرزمینی در جریان است و هنوز تبدیل به جنبشی همگانی نشده است.پایپز خود بر این نکته اذعان دارد که "پس‌زمینه و اطلاعات دینی" کافی ندارد تا تعیین کند کدام گروه، دقیق‌ترین و بهترین پیرو قرآن [کریم] بوده و در نیات خود، صادق‌تر از بقیه‌اند. پایپز خود بر این نکته اذعان دارد که "پس‌زمینه و اطلاعات دینی" کافی ندارد تا تعیین کند کدام گروهدقیق‌ترین و بهترین پیرو قرآن [کریم] بوده و در نیات خود، صادق‌تر از بقیه‌اندمسلمانان در اروپاپایپز در سال ۱۹۹۰، در نشریه نشنال‌ریویوو[۱۱۸] نوشت، "جوامع اروپای غربی هنوز آمادگی پذیرفتن مهاجرت وسیع مردمانی با پوستی قهوه‌ای که غذاهای عجیبی می‌خورند و استانداردهای متفاوتی برای پاکیزگی دارند، را ندارد.... مهاجران نگرش‌های خاصی دارند و با خود، رسوم عجیبی می‌آورند، اما رسوم مسلمانان بیشتر از بقیه ایجاد مشکل می‌کند." پس از این سخنان که باعث بحث های جنجالی بسیاری گردید، پایپز نیز بلافاصله با توجیه سخنان خود پاسخ داد: "هدف من نشان دادن طرز تفکر مردمان اروپای غربی بوده و نه ابراز دیدگاه‌های شخصی‌ام. در آن نوشته‌ام[۱۱۹] می‌بایست عبارات "مردمانی با پوست قهوه‌ای" و "غذاهایی عجیب" را در داخل گیومه قرار می‌دادم تا روشن شود که این سخنان عقاید من نبوده و دیدگاه‌های مردم اروپای غربی می‌باشد[!]."[۱۲۰]پایپز و مسلمانان آمریکاییبر اساس گزارشی که در نیویورک تایمز به چاپ رسید، پایپز بسیاری از مسلمانان آمریکایی را عصبانی کرده است. چراکه وی معتقد بود باید به مسلمانانی که در دولت و مناصب نظامی حضور دارند، توجهی ویژه داشت، چراکه از لحاظ امنیتی حامل ریسک می‌باشند. وی همچنین بر این باور است که مساجد فراهم‌کننده "زمینه‌‌ای برای تربیت مبارز" هستند.[۱۲۱]در اکتبر ۲۰۰۱، پایپز در گردهمایی یهودیان آمریکایی گفت: " حضور مسلمانان در آمریکا و ثروت در حال افزایش آنها و بالا رفتن موقعیت اجتماعی‌شان مرا بشدت نگران ساخته است. عامل نگرانی دیگر من آن است که مسلمانان از سوی یک رهبر اسلام‌گرا هدایت می‌شوند که این مسائل دست به دست هم داده و تهدیداتی را متوجه یهودیان آمریکا می‌سازد."[۱۲۲] نیویورک تایمز نوشت: پایپز در "اتهام‌زنی" به دبی المنتصر، موثر بود. المنتصر یک زن میانه‌روی مسلمان بود و پایپز وی را نماینده جنبش "اسلام گرایان قانونمند" می‌دانست. المنتصر مدیر یک دبیرستان عربی در نیویورک بود. این دبیرستان به یاد دانشمند آمریکایی-عربی مشهور، خلیل جبران نام داشت. المنتصر به خاطر فشارهای وارده از سمت خود استعفا داد.‌ پایپز نام این دبیرستان را "مدرسه" نامید که در غرب به معنای محلی است که در آن آموزش‌های اسلامی داده می‌شود؛ هرچند وی بعدها گفت در استفاده از این عبارت کمی "غلو" شده است.‌ پایپز دلائل مخالفت خود را اینطور عنوان می کند: "درک اینکه خشونت و تروریسم چگونه شریعت را بکار می‌گیرند، کار دشواری است. اما نحوه عملکرد این قبیل سیستم‌ها بسیار ساده‌ است؛ مثلا سیستم مدرسه، سازمان‌های مذهبی، دولت، تجارت و امثالهم. از طریق این سیستم‌ها می‌توان اسلام را ترویج کرد."[۱۲۳]پایپز شورای روابط اسلام و آمریکا[۱۲۴] را نیز مورد انتقاد قرار می‌دهد. او می‌گوید: "این شورا مدافع حزب‌الله و حماس است و کارمندان و هیات مدیره‌ای دارد که با تروریسم مرتبطند."[۱۲۵] این شورا در پاسخ به وی نوشت: "گفته‌های پایپز جنجالی بوده و تنها، هیزم بر آتش تعصب افکنده و به نادیده گرفتن مسائل کمک می‌کند؛ البته شاید نیت [اصلی] وی نیز همین باشد." در اکتبر ۲۰۰۱، پایپز در گردهمایی یهودیان آمریکایی گفت: " حضور مسلمانان در آمریکا و ثروت در حال افزایش آنها و بالا رفتن موقعیت اجتماعی‌شان مرا بشدت نگران ساخته استبرانگیختن انتقادات فراوانکریستین مک نیل، در مجله نیشن، توضیح داده است که پایپز یک "تبلیغات­چی ضدعرب" است که با "انحرافات، بازی با کلمات، نقل قول­ های اشتباه و تغییر واقعیت­ ها برای رسیدن به مقصدش" فعالیت می­ کند.[۱۲۶] جیمز زوگبی[۱۲۷]، اظهار می­ کند که پایپز "از تمامی امور مربوط به مسلمانان" متنفر است." کریستوفر هیچنز، یکی از حامیان جنگ عراق و منتقد اسلام سیاسی، نیز پایپز را مورد انتقاد قرار داده و اظهار کرده است که پایپز دستورکاری متعصبانه را پیگیری می ­کند که "کمک هزینه تحصیلی را با تبلیغات اشتباه گرفته است" و "با کمترین میزان واقع­بینی، به دنبال دشمنی­ های کوچک است."[۱۲۸] دیدگاه­ های پایپز، زمانی که نمایندگان سعی داشتند با اطاله کلام، مانع از معرفی وی برای شورای موسسه صلح ایالات متحده از سوی رئیس جمهور شوند، دیدگاه ­های عمومی را به سوی خود جلب کرد.[۱۲۹]سناتور تام هارکین[۱۳۰] توضیح داده است که وی با نظریات پایپز در مورد اسلام "آزار" دیده است و با اینکه "برخی وی را محقق می­ خوانند ولی وی فردی نیست که بخواهید در موسسه صلح ایالات متحده حضور داشته باشد."[۱۳۱]علاوه بر این، پایپز به عنوان سخنران مدعو در دانشگاه، به بحث­های داخلی رونق می­ بخشید. زمانی که پایپز در مارس ۲۰۰۵ برای سخنرانی به دانشگاه تورنتو دعوت شد، استادان ، کارکنان و دانشجویان در نامه­ای اظهار کردند که پایپز "پیشینه­ ای طولانی در زمینه بیگانه­ هراسی، نژادپرستی و تبعیض دارد که به سال ۱۹۹۰ باز می­گردند."[۱۳۲] مقامات دانشگاه اعلام کردند که در مورد بازدید پایپز از دانشگاه دخالت نخواهند کرد.[۱۳۳]پروفسور جان اسپوزیتو از دانشگاه جرج تاون، پایپز را "یک متخصص باهوش و آموزش دیده با تجربیات فراوان" معرفی می­کند، اما با گفتن اینکه "۱۰ تا ۱۵ درصد مسلمانان جهان، جنگ­ طلب هستند"، پایپز را به "گزینش کردن و تحریف" متهم می­کند. پایپز و سیاست خارجیپایپز یکی از حامیان سرسخت جنگ ویتنام بود. زمانی که دانشجویان در دهه ۱۹۶۰ ساختمان مدیریت هاروارد را اشغال کردند تا به این جنگ اعتراض کنند وی در کنار مدیریت جبهه گرفت.[۱۳۴] پایپز در گذشته خود را یک دموکرات می‌دانست، اما پس از اینکه در سال ۱۹۷۲ جرج مک‌گاورن[۱۳۵] کاندیدای ضدجنگ، به عنوان نامزد دموکرات‌ها در انتخابات ریاست جمهوری معرفی شد، او به حزب جمهوری‌خواه پیوست.[۱۳۶] پایپز از اینکه وی را "نومحافظه‌‌کار" خطاب کنند استقبال می‌کند. وی زمانی گفته بود: "دیگران من را اینگونه می‌بینند و می‌دانید، شاید من یکی از آنها هستم.[۱۳۷]" اما در آوریل ۲۰۰۹ و به علت اختلاف نظرهایی که با نومحافظه‌کاران در اموری چون دموکراسی و عراق پیدا کرد این عنوان را رد نمود و از آن پس خود را یک "جمهوری‌خواه ساده" نامید.[۱۳۸] پایپز یکی از حامیان سرسخت جنگ ویتنام بود. زمانی که دانشجویان در دهه ۱۹۶۰ ساختمان مدیریت هاروارد را اشغال کردند تا به این جنگ اعتراض کنند وی در کنار مدیریت جبهه گرفتاروپاپایپز در ۱۶ جولای ۲۰۰۲ و طی مقاله‌ای در نیویورک‌پست[۱۳۹] اختلاف نظر بین آمریکا و اروپایی‌ها در حمله به عراق را نشانگر بخشی از یک تغییر بلند مدت دانست نه یک اتفاق موقتی. وی اظهار داشت که اختلافات "در گذر زمان بیشتر خواهند شد" و اینکه "آمریکایی‌ها باید توجه کمتر و کمتری بدان بکنند" و "برای بدست آوردن متحدین نظامی قوی به خارج از اروپا بنگرند."[۱۴۰]عراقپایپز در سال ۱۹۸۷ دولت آمریکا را تشویق نمود که تسلیحات پیشرفته و اطلاعات نظامی در اختیار صدام حسین، دیکتاتور عراق، قرار دهد تا با موفقیت‌های ایران که در جنگ با عراق کسب شده بودند، موازنه ایجاد شود.[۱۴۱] وی نوشت: "عراق دارای سبقه ضدیت با آمریکا و صهیونیسم، حمایت از تروریسم و دوستی با شوروی است"، اما "اگر موضع ما نسبت به عراق بر پایه معامله به مثل باشد در این صورت در آینده بلند مدت می‌توانیم روابط پر ثمری با این کشور داشته باشیم."[۱۴۲] پس از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق، پایپز اعلام نمود که هنوز بر توصیه‌های خود پایبند است. وی این امر را با اتحاد موقتی آمریکا با جوزف استالین طی جنگ جهانی دوم مقایسه نمود.[۱۴۳]در آوریل ۱۹۹۱، زمانی که مباحثی پیرامون مداخله نظامی آمریکا علیه رژیم صدام حسین در جریان بود، پایپز طی مقاله‌ای در روزنامه وال‌استریت‌ژورنال[۱۴۴] در مورد چشم‌انداز اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی نوشت: "به نظر کاملا رمانتیک می‌آید، اما مواظب باشید. به مانند اسرائیلی‌ها در لبنان در نه سال گذشته، نیروهای آمریکایی به سرعت مورد نفرت واقع شدند، شیعه‌ها بمب‌گذاری‌های انتحاری انجام می‌دهند، کردها به روش‌های خود ادامه می‌دهند و دولت‌های سوریه و ایران نقشه‌های جدیدی برای خرابکاری در حکمرانی آمریکایی‌ها پیاده می‌کنند. ماندن در این کشور بسیار دردناک و ترک آن بسیار تحقیرآمیز خواهد بود."[۱۴۵]در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، پایپز یکی از پشتیبانان اصلی جنگ عراق بود و می‌گفت که صدام "تهدیدی خطرناک" برای آمریکا است.[۱۴۶] وی در مقاله‌ای در نیویورک‌‌پست که در ۸ آوریل ۲۰۰۳ منتشر شد مخالفت خود را با نگرانی‌ها و پیش‌بینی‌های حسنی مبارک، رئیس‌جمهور مصر، اعلام نمود. مبارک اعتقاد داشت که "جنگ در عراق عواقب فاجعه‌باری خواهد داشت... تروریسم افزایش خواهد یافت... سازمان‌های تروریستی متحد خواهند شد... همه جا ناامن خواهد شد." اما پایپز معتقد بود که: "وضعیتی کاملا متفاوت رخ خواهد داد: جنگ در عراق باعث کاهش تروریسم خواهد شد."پایپز بعدها و در مورد اظهارات خود گفت: "مبارک این موضوع را درست فهمیده بود و من غلط. می‌توانست طور دیگری باشد اما درگیری بسیار نزدیک نیروهای ائتلاف در عراق، مسلمانان را تحریک کرده و باعث افزایش تروریسم شد."[۱۴۷] مناقشه اعراب و اسرائیلپایپز در مناقشه بین اعراب و اسرائیل جانب اسرائیل را گرفته و یکی از مخالفین تشکیل دولت فلسطینی است. وی طی مقاله‌ای در نشریه کامنتری[۱۴۸] در آوریل ۱۹۹۰ نوشت: "می‌تواند یک اسرائیل یا یک فلسطین وجود داشته باشد اما هر دوی آنها نمی‌شود... جواب آنهایی که سؤال می‌کنند چرا فلسطینی‌ها باید از حق داشتن دولت محروم شوند بسیار ساده است: به آنها یک دولت مستقل بدهید تا زنجیره‌ای از حوادث به هم مرتبط پدید آید و در نتیجه آنها یا این دولت نابود گردد و یا دولت اسرائیل."[۱۴۹] پایپز یک راه حل سه دولتی در این خصوص ارائه می‌دهد که در آن غزه به مصر و کرانه باختری به اردن واگذار شود.[۱۵۰]وی در سپتامبر ۲۰۰۸ گفت: "فلسطینی‌ها وجود دولت اسرائیل را نمی‌پذیرند. تا زمانی که این وضعیت تغییر نکند، هیچ دلیلی برای انجام هیچ نوع مذاکره‌ای نمی‌بینم." پایپز در سال ۱۹۸۷ دولت آمریکا را تشویق نمود که تسلیحات پیشرفته و اطلاعات نظامی در اختیار صدام حسین، دیکتاتور عراق، قرار دهد تا با موفقیت‌های ایران که در جنگ با عراق کسب شده بودند، موازنه ایجاد شودایرانپایپز اخیرا از این ایده حمایت نموده که باراک اوباما "به ارتش آمریکا دستور دهد تا ظرفیت تسلیحات هسته‌ای ایران را نابود گرداند ... هم‌اکنون زمان عمل است."[۱۵۱] وی ادعا می‌کند که اکنون موقعیت آمریکا برای بمباران ایران مساعد است، و اینکه "فقط حکمرانان ایران و عمال آنها هستند که تلاش رژیم این کشور برای ایجاد یک زرادخانه هسته‌ای بزرگ را انکار می‌کنند."وی همچنین اظهار می‌کند که بمباران یکجانبه ایران توسط آمریکا "نیازمند درگیری مستقیم چندانی توسط نیروی زمینی نخواهد بود، تلفات کمی در پی خواهد داشت و از نظر سیاسی نیز قابل تحمل خواهد بود."[۱۵۲] مخالفت پایپز با ایران سابقه‌ای طولانی دارد. وی در سال ۱۹۸۰ نوشت: "ایران وارد یک اقتصاد فرا نفتی شده است. این کشور تنها صادر کننده بزرگ نفت است که از میلیاردها دلار نفتی چشم‌پوشی کرده و با ابزار خودش زندگی می‌کند."[۱۵۳] پایپز از دولت رونالد ریگان به علت رسوایی ایران-کنترا انتقاد کرده و نوشت: "اقدامات آمریکا اعطای دیگر انواع کمک و کاپیتولاسیون به آیت‌الله را مشروع ساخت."[۱۵۴] پایپز قبلا از این ایده حمایت می‌کرد که آمریکا از مجاهدین خلق علیه ایران استفاده کند.[۱۵۵] اگرچه سامان مجاهدین خلق از جانب آمریکا، اتحادیه اروپا، کانادا، عراق و ایران به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی شده است، اما پایپز این عمل را به مانند رشوه‌ای برای حاکمان ایران توصیف می‌کند. وی می‌نویسد: "مجاهدین خلق هیچ خطری برای آمریکایی‌ها و یا اروپایی‌ها ایجاد نکرده و در ده‌ها سال گذشته نیز خطری نداشته است. این سامان فقط برای رژیم بدنام، کینه‌توز و دین‌سالار تهران خطر محسوب می‌شود."[۱۵۶] پایپز اخیرا از این ایده حمایت نموده که باراک اوباما "به ارتش آمریکا دستور دهد تا ظرفیت تسلیحات هسته‌ای ایران را نابود گرداند عربستان سعودیپاپیپز معتقد است که عربستان سعودی نه دوست و نه دشمن آمریکا است، بلکه رقیب این کشور محسوب می‌شود.[۱۵۷] پایپز معتقد است آنچه که وی به عنوان ارتباط گسترده عربستان سعودی با حادثه مرگ ۳۰۰۰ آمریکایی در ۱۱ سپتامبر معرفی می‌کند دلیلی است برای اینکه قربانیان و خانواده‌های آنها از این کشور طلب غرامت نمایند."[۱۵۸]پایپز و کاریکاتورهای دانمارکتحليل‌گران ماجرای انتشار کاريکاتورهاي اهانت آميز عليه پيامبر اسلام (ص) در سپتامبر ۲۰۰۵ در روزنامه های دانمارک را توطئه برنامه‌ريزی شده نومحافظه‌کاران براي زمينه‌سازي تهاجم به ايران و جلب اروپائيان به اين جنگ ارزيابی می­ کنند. به اعتقاد بسیاری در اين ماجرا دانيل پايپز نقش مستقيم و در عین حال پشت پرده داشت. کريستوفر بالين[۱۵۹]، روزنامه‌نگار سرشناس آمريکايی، نوشت: رسوايی کاريکاتورهای ضداسلامی بخشی از پروژه "برخورد تمدن‌ها" است که نئوکان‌های صهيونيست پيش مي‌برند. هدف آن‌ها ايجاد تعارض مصنوعي ميان به‌اصطلاح "غرب مسيحی" با دولت‌ها و مردم مسلمان است. پایپز طی مقاله‌ای با دفاع از انتشار کاریکاتورهای موهن نوشت: "مسأله کلیدی در نبرد بر سر دوازده کاریکاتور دانمارکی در مورد [حضرت] محمد [ص]، پیامبر مسلمانان این است که آیا غرب به حمایت از این کاریکاتورها و چیزهای دیگر شامل آزادی بیان، ادامه خواهد داد یا مسلمانان روش زندگی خود را به غربی‌ها تحمیل خواهند کرد؟ در نهایت، هیچ گونه‌ مصالحه‌ای وجود نخواهد داشت: غربی‌ها یا تمدن خود، شامل حق کفرگویی، را حفظ خواهند کرد و یا نه."[۱۶۰]پایپز مسلمانان را به جهت اعتراض بدین کاریکاتورها دورو می‌خواند و ادعا می‌کند که آنها به طور مداوم به یهودیت، مسیحیت، هندوئیسم و بودائیسم اهانت می‌کنند اما دین و پیامبر خود را از این اعمال مبرا می‌دانند. وی عذرخواهی برخی کشورها از مسلمانان را محکوم و عدم عذرخواهی کشورهای دیگر چون آلمان، فرانسه و نروژ را ستود. منابع و مأخذ--------------------------------------------------------------------------------[۱] Washington Institute for Near East Policy[۲] U.S. Committee for a Free Lebanon[۳] New York Post[۴] Jerusalem Post[۵] Naval War College[۶] Foreign Policy Research Institute[۷] Project for the New American Century[۸] Jerusalem Summit[۹] Middle East Forum[۱۰] (USIP) U.S. Institute of Peace[۱۱] Department of Defense[۱۲] Militant Islam Reaches America (۲۰۰۲)[۱۳] The Rushdie Affair: The Novel, the Ayatollah, and the West (۱۹۹۰)[۱۴] In the Path of God: Islam and Political Power (۱۹۸۳)[۱۵] Muslim immigrants in the United States (۲۰۰۲)[۱۶] Syria Beyond the Peace Process (۱۹۹۵)[۱۷] Greater Syria: The History of an Ambition (۱۹۹۰)[۱۸] Greater Syria: The History of an Ambition (۱۹۹۰)[۱۹] The Long Shadow: Culture and Politics in the Middle East (۱۹۹۹)[۲۰] Daniel Pipes Biography, http://www.danielpipes.org/bios/; Middle East Forum, http://www.meforum.org/.[۲۱] Richard Pipes[۲۲] Tassel, Janet (January–February ۲۰۰۵). "Militant About "Islamism"". Harvard Magazine. Retrieved May ۱۲, ۲۰۰۸.[۲۳] Ballon, Marc (March ۶, ۲۰۰۷). "Daniel Pipes fights the worldwide threat of Islamism – from Malibu". Jewish Journal of Greater Los Angeles. Retrieved May ۱۲, ۲۰۰۸.[۲۴] A Medieval Islamic Debate: The World Created in Eternity, a study of Al-Ghazali[۲۵] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۲۶] Slave Soldiers and Islam[۲۷] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۲۸] Arabists: The Romance of an American Elite, Kaplan, Robert D., p. ۲۸۷, Simon and Schuster, ۱۹۹۵ [۲۹] Pepperdine University[۳۰] "School of Public Policy Announces ۲۰۰۷ Distinguished Visiting Professor: Daniel Pipes". Pepperdine University. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۳۱] Tassel, Janet (January–February ۲۰۰۵). "Militant About "Islamism"". Harvard Magazine. Retrieved May ۱۲, ۲۰۰۸.[۳۲] "Letter to President Bush on Israel, Arafat and the War on Terrorism, April ۳, ۲۰۰۲ http://www.newamericancentury.org/Bushletter-۰۴۰۳۰۲.htm[۳۳] U.S. Committee for a Free Lebanon[۳۴] Washington Institute for Near East Policy[۳۵] National Review[۳۶] Geert Wilders[۳۷] Daniel Pipes, "Why I Stand with Geert Wilders,” National Review, January ۱۹, ۲۰۱۰, http://article.nationalreview.com/۴۲۱۵۴۴/why-i-stand-with-geert-wilders/daniel-pipes.[۳۸] Eli Clifton[۳۹] Inter Press Service[۴۰] Frank Gaffney[۴۱] Center for Security Policy[۴۲] David Horowitz[۴۳] Freedom Center[۴۴] Republican Jewish Coalition[۴۵] Eli Clifton, "Daniel Pipes Steps Out Of The Closet… As An Islamophobe,” Inter Press Service blog, Lobelog.com, January ۱۹, ۲۰۱۰, http://www.lobelog.com/?p=۴۵۷#more-۴۵۷.[۴۶] Boston Globe[۴۷] Jeff Jacoby, "Pipe's Effective Path to Peace," Boston Globe, June ۲۲, ۲۰۰۳. [۴۸] Daniel Pipes and Ziad Abdelnour, "Ending Syria's Occupation of Lebanon: The U.S. Role?" Middle East Forum, ۲۰۰۰.[۴۹] Elliott Abrams[۵۰] Douglas Feith[۵۱] David Wurmser[۵۲] Secretary of State for Global Affairs[۵۳] Paula Dobriansky[۵۴] Jeane Kirkpatrick[۵۵] Charles Krauthammer[۵۶] Charles Krauthammer, "The Truth about Daniel Pipes," Washington Post, August ۱۵, ۲۰۰۳[۵۷] Jim Lobe, " 'Anti-Islamist' Crusade Gets Organized," Right Web Analysis, International Relations Center, March ۳, ۲۰۰۵.[۵۸] Ibid. [۵۹] Mark Engler, "Hawks Say the Darndest Things," TomPaine.com, July ۱۰, ۲۰۰۳.[۶۰] Jim Lobe[۶۱] Study of Islam and Democracy[۶۲] Arab-American Institute[۶۳] Mark Engler, "Hawks Say the Darndest Things," TomPaine.com, July ۱۰, ۲۰۰۳.[۶۴] Center for Islamic Pluralism[۶۵] Center for Islamic Pluralism, http://www.islamicpluralism.org/.[۶۶] the Islamic Society of North America[۶۷] the North American Islamic Trust[۶۸] the Muslim Students' Association of the United States and Canada [۶۹] Muslim Public Affairs Council[۷۰] Arab-American Institute[۷۱] American Arab Anti-Discrimination Committee[۷۲] Ali al-Ahmed[۷۳] Jim Lobe, "Anti-Islamic Crusader Plants New Seeds," Inter Press Service, February ۲۴, ۲۰۰۵.[۷۴] Campus Watch[۷۵] Joel Benin[۷۶] Joel Benin, "The Israelization of American Middle East Policy Discourse," Department of History, Stanford University, Undated, http://www.stanford.edu/~beinin/Israelization.html.[۷۷] John Mearsheimer[۷۸] Stephen Walt[۷۹] John Mearsheimer and Stephen Walt, "The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy," Harvard Kennedy School Working Paper, March ۲۰۰۶.[۸۰] DanielPipes.org[۸۱] New York Sun[۸۲] FrontPageMagazine.com[۸۳] :Fort Dixفورت دیکس نام تأسیساتی نظامی درایالت نیوجرسی آمریکا است. در سال ۲۰۰۷ گروهی ۶ نفره که همگی آنان مسلمان بودند حمله‌ای علیه نیروهای نظامی مستقر در این تأسیسات ترتیب می‌دهند. هدف این گروه از بین بردن هر چه بیشتر نظامیان این تأسیسات بود. این گروه توسط اف بی آی شناسایی شده و در سال ۲۰۰۸ همگی آنها دستگیر و محاکمه می‌شوند. [۸۴] New Jersey[۸۵] National Review Online[۸۶] Salt Lake City[۸۷] "Jihad in Jersey: A Garden State Reminder that We're at War," Symposium, National Review Online, May ۹, ۲۰۰۷.[۸۸] Guardian of Zion[۸۹] Rennert Center for Jerusalem Studies [۹۰] Bar-Ilan University in Israel[۹۱] Ruthie Blum, "I'm Frustrated Israelis Don't Get to the Point," Jerusalem Post, June ۸, ۲۰۰۶.[۹۲] http://www.nationalreview.com/articles/۲۲۹۰۵۹/how-save-obama-presidency-bomb-iran/daniel-pipes[۹۳] http://www.nationalreview.com/articles/۲۲۹۰۵۹/how-save-obama-presidency-bomb-iran/daniel-pipes?page=۲[۹۴] Jerusalem Post[۹۵] Obama through Muslim eyes The Jerusalem Post August ۲۵, ۲۰۰۸. Retrieved on December ۲۶, ۲۰۰۸.[۹۶] Was Obma Ever a Muslim? Danielpipes.org December ۲۴, ۲۰۰۷. Retrieved on December ۲۶, ۲۰۰۸.[۹۷] FrontPage Magazine[۹۸] Pipes, Daniel (January ۷, ۲۰۰۸). "Confirmed: Barack Obama Practiced Islam". FrontPage Magazine. http://www.danielpipes.org/article/۵۳۵۴. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۹۹] Media Matters for America[۱۰۰] "Daniel Pipes relied on disputed LA Times article to revive Obama-Muslim falsehood". Media Matters for America. January ۲, ۲۰۰۸. http://mediamatters.org/items/۲۰۰۸۰۱۰۲۰۰۰۴. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۰۱] Ben Smith[۱۰۲] The Politico[۱۰۳] Ben Smith: The Muslim smear version ۲.۰ The Politico December ۳۰, ۲۰۰۷. Retrieved on December ۲۶, ۲۰۰۸.[۱۰۴] Fox News NetworkHannity's America Fox News, May ۳۱, ۲۰۰۸. Retrieved on December ۲۶, ۲۰۰۸. [۱۰۵] [۱۰۶] Middle East Insight[۱۰۷] Pipes, Daniel (March/April ۱۹۸۵). ""Death to America" in Lebanon". Middle East Insight. http://www.danielpipes.org/article/۲۶۶. Retrieved March ۱, ۲۰۰۸.[۱۰۸] National Interest[۱۰۹] Pipes, Daniel (Fall ۱۹۹۵). "There Are No Moderates: Dealing with Fundamentalist Islam". National Interest. http://www.danielpipes.org/article/۲۷۴. Retrieved March ۱, ۲۰۰۸.[۱۱۰] Steven Emerson[۱۱۱] USA Today[۱۱۲] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. http://web.archive.org/web/۲۰۰۷۱۱۱۳۰۷۱۶۴۴/http://findarticles.com/p/articles/mi_hb۱۳۶۷/is_۲۰۰۴۰۵/ai_n۶۳۸۲۷۶۹. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۱۱۳] Emerson, Steven; Daniel Pipes (May ۳۱, ۲۰۰۱). "Terrorism on Trial". Wall Street Journal. http://www.danielpipes.org/article/۳۸۱. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۱۴] Tassel, Janet (January–February ۲۰۰۵). "Militant About "Islamism"". Harvard Magazine. http://www.harvardmagazine.com/on-line/۰۱۰۵۴۰.html. Retrieved May ۱۲, ۲۰۰۸.[۱۱۵]Pipes, Daniel (April ۱۷, ۲۰۰۷). "Bolstering Moderate Muslims". New York Sun. http://www.danielpipes.org/article/۴۴۲۶. [۱۱۶] Pipes, Daniel (May ۸, ۲۰۰۷). "A Million Moderate Muslims on the March". New York Sun. http://www.danielpipes.org/article/۴۴۹۷.[۱۱۷] Peter Robinson[۱۱۸] National Review[۱۱۹] Whitaker, Brian (September ۱۰, ۲۰۰۱). "US pulls plug on Muslim websites". The Guardian. http://www.guardian.co.uk/technology/۲۰۰۱/sep/۱۰/internetnews.worlddispatch.[۱۲۰] Pipes, Daniel (November ۱۹, ۱۹۹۰). "The Muslims are Coming! The Muslims are Coming!". National Review. http://www.danielpipes.org/article/۱۹۸. Retrieved March ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۲۱] Stevenson, Richard (April ۲۸, ۲۰۰۳). "For Muslims, a Mixture Of White House Signals". The New York Times. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=۹F۰۷E۵DE۱۳۳DF۹۳BA۱۵۷۵۷C۰A۹۶۵۹C۸B۶۳. Retrieved November ۲۹, ۲۰۰۷.[۱۲۲] Ferguson, Barbara. "Daniel Pipes Continuing His Campaign Against Muslims". Arab News. http://www.arabnews.com/?page=۴§ion=۰&article=۵۹۶۱۲&d=۲۷&m=۲&y=۲۰۰۵.[۱۲۳] Elliot, Andrea (April ۲۷, ۲۰۰۸). "Critics Cost Muslim Educator Her Dream School". The New York Times. http://www.nytimes.com/۲۰۰۸/۰۴/۲۸/nyregion/۲۸school.html?_r=۱&ref=nyregion&oref=slogin. Retrieved May ۳, ۲۰۰۸.[۱۲۴] Council on American-Islamic Relations[۱۲۵] Daniel Pipes; Sharon Chadha (Spring ۲۰۰۶). "CAIR: Islamists Fooling the Establishment". Middle East Quarterly. http://www.danielpipes.org/article/۳۴۳۷.[۱۲۶] McNeil, Kristine (November ۱۱, ۲۰۰۲). "The War on Academic Freedom". The Nation. Retrieved October ۲۱, ۲۰۰۷.[۱۲۷] James Zogby[۱۲۸] Hitchens, Christopher (August ۱۱, ۲۰۰۳). "Pipes the propagandist". Slate. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۲۹] "A Misdirected Attack: Editorial". Los Angeles Times. August ۱۷, ۲۰۰۳. Retrieved May ۱۲, ۲۰۰۸. "Keep Us Informed". Campus Watch[۱۳۰] Tom Harkin[۱۳۱] "Daniel Pipes nomination stalled in committee". Baltimore Chronicle. July ۲۳, ۲۰۰۳. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۳۲] Alphonso, Caroline (March ۲۹, ۲۰۰۵). "Visit by pro-Israeli prof causes uproar at UofT". The Globe and Mail.[۱۳۳] "Open Letter". Science for Peace.[۱۳۴] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. http://web.archive.org/web/۲۰۰۷۱۱۱۳۰۷۱۶۴۴/http://findarticles.com/p/articles/mi_hb۱۳۶۷/is_۲۰۰۴۰۵/ai_n۶۳۸۲۷۶۹. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۱۳۵] George McGovern[۱۳۶] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. http://web.archive.org/web/۲۰۰۷۱۱۱۳۰۷۱۶۴۴/http://findarticles.com/p/articles/mi_hb۱۳۶۷/is_۲۰۰۴۰۵/ai_n۶۳۸۲۷۶۹. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۱۳۷] Daniel, Pipes (March ۸, ۲۰۰۵). "A Neo-Conservative's Caution". Daniel Pipes. http://www.danielpipes.org/۲۴۴۷/a-neo-conservatives-caution. Retrieved April ۱۰, ۲۰۰۹.[۱۳۸] Ibid.[۱۳۹] The New York Post[۱۴۰] Daniel, Pipes (July ۱۶, ۲۰۰۲). "Europeans: From Venus?". Daniel Pipes. http://www.danielpipes.org/۴۳۲/europeans-from-venus.[۱۴۱] rabi, Maher (February ۸, ۲۰۰۵). "This is not the way to tackle anti-Semitism". The Age. http://www.theage.com.au/news/Opinion/This-is-not-the-way-to-tackle-antiSemitism/۲۰۰۵/۰۲/۰۷/۱۱۰۷۶۲۵۱۳۵۸۵۵.html?oneclick=true. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۴۲] ">Pipes, Daniel; Mylroie, Laurie (April ۲۷, ۱۹۸۷). "Back Iraq: It's time for a U.S. ‘tilt'". The New Republic. http://www.danielpipes.org/۵۳۳۰/back-iraq.[۱۴۳] A Response to Daniel Pipes. By Irfan Khawaja. praxeology.net Published May ۲۹, ۲۰۰۳.[۱۴۴] Wall Street Journal[۱۴۵] Pipes, Daniel (April ۱۱, ۱۹۹۱). "Why America Can't Save the Kurds". Wall Street Journal with alterations by Daniel Pipes, reprinted on DanielPipes.org. http://www.danielpipes.org/article/۲۰۹. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۴۶] Press, Eyal (May ۲۰۰۴). "Neocon man: Daniel Pipes has made his name inveighing against an academy overrun by political extremists.". The Nation. Archived from the original on November ۱۳, ۲۰۰۷. http://web.archive.org/web/۲۰۰۷۱۱۱۳۰۷۱۶۴۴/http://findarticles.com/p/articles/mi_hb۱۳۶۷/is_۲۰۰۴۰۵/ai_n۶۳۸۲۷۶۹. Retrieved August ۱۷, ۲۰۰۷.[۱۴۷] Pipes, Daniel (April ۸, ۲۰۰۳). "۱۰۰ Bin Ladens on the Way?". New York Post. http://www.danielpipes.org/article/۱۰۵۵.[۱۴۸] Commentary[۱۴۹] Pipes, Daniel (April ۱۹۹۰). "Can the Palestinians Make Peace?". Commentary with alterations by Daniel Pipes, reprinted on DanielPipes.org. http://www.danielpipes.org/article/۱۹۴. Retrieved May ۱۳, ۲۰۰۸.[۱۵۰] Solving the "Palestinian Problem," by Daniel Pipes, Jerusalem Post, January ۷, ۲۰۰۹ [۱][۱۵۱] Pipes, Daniel (February ۲, ۲۰۱۰). "How to Save the Obama Presidency: Bomb Iran". The National Review. http://www.danielpipes.org/article/۱۰۲۶.[۱۵۲] Pipes, Daniel (February ۲, ۲۰۱۰). "How to Save the Obama Presidency: Bomb Iran". The National Review. http://www.danielpipes.org/article/۱۰۲۶.[۱۵۳] Pipes, Daniel (July ۱۰, ۱۹۸۰). "Iran's Good Fortune". Washington Post. http://www.danielpipes.org/article/۱۰۲۶.[۱۵۴] Pipes, Daniel; Mylroie, Laurie (April ۲۷, ۱۹۸۷). "Back Iraq: It's time for a U.S. ‘tilt'". The New Republic. http://www.danielpipes.org/۵۳۳۰/back-iraq.[۱۵۵] Pipes, Daniel (July ۱۰, ۲۰۰۷). "Unleash the Iranian Opposition". New York Sun with alterations by Daniel Pipes, reprinted on DanielPipes.org. http://www.danielpipes.org/article/۴۷۴۷. Retrieved March ۲۵, ۲۰۰۸.[۱۵۶] Ibid.[۱۵۷] Pipes, Daniel (May ۱۴, ۲۰۰۲). "Saudi Arabia: Not Friend or Foe". New York Post. http://www.danielpipes.org/article/۴۰۱.[۱۵۸] Ruthie Blum: Interview: ‘I watch with frustration as the Israelis don't get the point' Jerusalem Post June ۹, ۲۰۰۶. Retrieved on December ۲۶, ۲۰۰۸.[۱۵۹] Kristopher Ballin [۱۶۰] http://www.danielpipes.org/۳۳۶۰/cartoons-and-islamic-imperialism ]]> اسلام ستیزی Tue, 06 Nov 2012 18:46:33 GMT http://armageddon.ir/vdcb.gb8urhb8wiupr.html